BÜYÜK ÖLÇEKLE HARİTALARIN YAPIM YÖNETMELİĞİ(MÜLGA)

    Büyük Ölçekle Haritaların Yapım Yönetmeliği

    Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü

    Resmi Gazete Tarihi:31/01/1988

    Resmi Gazete Sayısı:19711

    ***20/04/2012 tarih ve 28270 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Büyük Ölçekli Haritaların Yapım Yönetmeliğinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.***

    Genel Kurallar

    Amaç

    Madde 1 - Bu Yönetmelik, büyük ölçekli haritaların yapımında standart birliğini sağlamak ve bu

    haritaları kadastral duruma getirmek amacı ile hazırlanmıştır.

    Madde 2 - Büyük ölçekli haritaların, ülke nirengi ve nivelman ağına dayalı ve ülke pafta bölümleme

    sisteminde, yersel veya fotogrametrik yöntemlerle günün gelişmiş teknolojisinden de yararlanarak

    topografik nitelikli sayısal, çizgisel ya da fotoğrafik olarak yapılmasını sağlamaktır.

    Kapsam

    Madde 3 -Bu Yönetmelik, her türlü büyük ölçekli haritaların yapımına ve kadastral duruma

    getirilmesine ilişkin teknik kuralları ve bu işlemleri yapan veya yaptıran kamu kurum ve kuruluşlarını

    kapsar.

    Dayanak

    Madde 4 - Bu Yönetmelik, 3045 sayılı Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri

    Hakkında Kanunun 2/c maddesi, 3194 sayılı İmar Kanununun 38 inci maddesi ve 3402 sayılı Kadastro

    Kanununun 47/d maddesi uyarınca hazırlanmıştır.

    Yetki ve sorumluluk

    Madde 5 - Büyük ölçekli haritaların, kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılması ya da yaptırılması

    durumunda yetki ve sorumluluk bir harita ve kadastro (Jeodezi ve fotogrametri) mühendisi tarafından

    üstlenilir. Haritaların özel sektöre yaptırılması durumunda, 3194 sayılı İmar Kanununun 44/j

    maddesinde öngörülen yönetmeliğe uyulur.

    İKİNCİ BÖLÜM: Yer Kontrol Noktaları

    I - Tanımlar

    Madde 6 -

    a) Yer Kontrol Noktaları: Arazide tesis edilen, ülke jeodezik ağlarının koordinat ve kot sistemine dayalı

    noktalardır.

    b) Yatay Kontrol Noktaları: Ülke nirengi ağının birinci, ikinci ve dengelenmış üçüncü derece nirengi

    noktaları ve bunların sıklaştırılması ile oluşturulan üçüncü derece sıklaştırma noktaları ile alım için

    sıklaştırma ve poligon noktalarından oluşur.

    c) Alım İçin Sıklaştırma Noktaları: Ara, tamamlayıcı ve dizi nirengi ile fotogrametrik nirengi noktalarıdır.

    d) Düşey Kontrol Noktaları: Ülke nivelman ağının değişik derecedeki nivelman noktaları ile bunların

    yükseklik sisteminde, yükseklikleri bu yönetmelik hükümlerine göre belirlenen nivelman noktalardır.

    e) Üçüncü Derece Sıklaştırma Alanı: Kadastro çalışmaları için kadastro bölgesini, imar çalışmaları ve

    belediye teknik hizmetleri için mücavir alanları da içeren belediye sınırlarını, kamulaştırma ve

    mühendislik projeleri için harita çalışma alanını en az 5 km taşan alandır.

    f) Alım İçin Sıklaştırma Alanı: Üçüncü derece sıklaştırma alanı içinde, kadastro veya harita çalışma

    alanıdır.

    II - Yatay Kontrol Noktaları

    A- Genel Kurallar

    Madde 7 - Yatay kontrol noktalarının koordinatları, ülke rinengi sisteminin Gauss-Krüger

    projeksiyonunda üç derecelik dilim esasına göre belirlenir.

    Madde 8 - Yersel çalışmalarda kadastro veya harita çalışma alanlarının her 100 hektarına en az bir

    nirengi noktası düşmeli ve bunların sıklığı kurulacak poligon şebekelerinin bu yönetmelik esaslarına

    uygunluğunu sağlamalıdır.

    Madde 9 - Nirengi noktası yerlerinin seçiminde noktaların devamlı olarak kalmasındaki güvenlik esas

    tutulur. Nehir ve dere kenarları ile taş ve kum ocakları yakınlarında, yakın bir zamanda inşaat

    yapılacak yerlerde, tarım ve trafik dolayısıla noktanın zarar görmesi muhtemel olan yerlerde nirengi

    tesis edilemez. Nokta, arandığı zaman kolaylıkla bulunabilecek ve tarif edilebilecek şekilde, yörenin

    belirli ve olabildiğince geniş görüş alanına sahip yerlerinde seçilir.

    B - Üçüncü Derece Ülke Ağı Sıklaştırması

    Madde 10 - Üçüncü derece nirengi noktaları, 6/e maddede tanımlanan alanda var olan ülke birinci ve

    ikinci derece nirengi noktaları ile dengelenmiş üçüncü derece nirengi noktaları kullanılarak, birbirinden

    ortalama 5 km uzaklıklarda sıklaştırma suretiyle tesis edilir.

    Bu sıklığın sağlanmaması durumunda idarenin görüşü alınır.

    Madde 11 - Üçüncü derece nirengi sıklaştırması, olabildiğince eşkenar üçgenlerden oluşan yüzey ağı

    biçiminde olmalı, üçgen açıları 36 graddan küçük olmamalıdır.

    Bu koşulların sağlanmadığı durumlarda idarenin görüşü alınarak köşegenli dörtgenler kurulabilir.

    Madde 12 - Üçüncü derece sıklaştırma noktaları geniş görüş alanına sahip olmalı ve kendilerine dayanacak ara ve tamamlayıcı nirengi noktalarının çıkışlarını sağlamalıdır.

    İstikşaf, Kanava ve Numaralama

    Madde 13 - Küçük ölçekli haritalardan yararlanılarak, sıklaştırma alanını kapsayacak şekilde nokta

    yerleri seçilir ve istikşaf kanavası hazırlanır. Bu tasarı kanavada, ülke nirengi ağının var olan tüm

    birinci, ikinci ve dengelenmiş üçüncü derece nirengi noktaları gösterilir.

    Ülke nirengi ağı noktaları sıklaştırma alanı içinde uygun dağılmış olmalı ve sayılar üçten az

    olmamalıdır.

    Madde 14 -İstikşaf kanavasında; nirengi sıklaştırma alanı sınırları, yerleşim alanı sınırları ulaşım

    durumu, ormanlık ve koruluk alanlar, akarsular, göller ve benzeri önemli detaylar ile nirengilerin yerleri,

    açı doğrultuları ve ölçülecek kenarlar, varsa küçük ölçekli haritadan yararlanılarak gösterilir.

    Kanava, harita alanının büyüklüğüne uygun bir ölçekte hazırlanır ve idarenin onayından sonra tesis ve

    ölçülere başlanır.

    Madde 15 - Bu yönetmeliğe göre tesis edilecek nirengi noktaları 1/100000 ölçekli pafta alanı esas

    alınarak numaralanır.

    Numaralar, yedi basamaktan oluşur. İlk üç basamak 1/100000 ölçekli pafta numarasını, kalan dört

    basamak da nirengi numarasını gösterir. Nokta türlerine göre numaralama aşağıdaki şekilde yapılır:

    a) Üçüncü Derece Sıklaştırma Noktaları: Bu noktalar içinde bulunduğu 1/100000 ölçekli pafta

    numarası sonuna 0001'den 0500'e kadar rakam eklemek suretiyle numaralanır (G25O164 gibi)

    b) Diğer Nirengi Noktaları: Bu noktalar, içinde bulunduğu 1/100000 ölçekli paftanın numarası sonuna

    nirenginin numarası yazılmak suretiyle numaralanır. Bu numaralar 0501'den başlayarak devam eder.

    c) Fotogrametrik nirengi uygulaması yapılan alanlarda tesis edilen ve sadece kotları belirlenen

    yükseklik noktaları da, diğer nirengi noktaları gibi numaralanır.

    d) Numaralar, noktanın hesaplama sırasına göre verilir.

    e) Üçüncü derece sıklaştırma noktalarına çıkış veren birinci, ikinci ve üçüncü derece nirengi noktaları

    bu sisteme göre yeniden numaralanır ve eski numaraları payda olarak verilir.

    Madde 16 - Hesaplama sonunda noktaların kesin koordinatlarına göre 1/25000 ölçeğinde, harita

    çiziminde kullanılan atıklara, bu yönetmelikteki özel işaretlerle kesin kanava çizilir. (Örnek: 7/1)

    Tesis, Röper ve Ölçmeler

    Madde 17 - Üçüncü derece sıklaştırma noktalarının zemin tesisleri, yerleşme bölgeleri ve çevresinde

    Şekil 1'de gösterilen pilye biçiminde yapılır.

    Kullanılan ülke nirengi ağı nokta tesisleri, konumları değiştirilmeden etrafı blokajlı betonla

    sağlamlaştırılır. (Şekil 3)

    Madde 18 - Tesisi pilye olarak yapılan nirengi noktaları için, noktanın arazide arandığı zaman

    bulunabilmesi amacıyla 1/25000 ölçekli haritadan yararlanılarak 210 mmx297 mm boyutlu basılı

    kağıtlara bir durum krokisi düzenlenir ve nirenginin yerini belirten açıklamalar yapılır. (Örnek 1)

    Kenar Ölçmeleri

    Madde 19 - Üçüncü derece nokta sıklaştırmasında, ağa ait kenarların değişik doğrultularda ve uygun

    dağılımdaki en az 1/3'ü ölçülür.

    Madde 20 - Kenarlar, o yıla ait kalibrasyon belgeleri bulunan elektronik uzunluk ölçerlerle karşılıklı

    olarak ölçülür.

    Karşılıklı ölçü değerleri arasında, meteorolojik düzeltme getirilerek deniz yüzeyine indirgendikten sonra

    bulunan farkın kenar uzunluğuna oranı 1/100000'dan büyük olamaz.

    Açı Ölçmeleri

    Madde 21 - Üçüncü derece sıklaştırma ağında her noktada yatay ve düşey açılar, 400 grad bölümlü,

    en az 2cc'yı doğrudan ölçen aletlerle silsile yöntemi ile ölçülür.

    Madde 22 - Yatay açılar, yatay refraksiyonun en az olduğu sabah ve akşam saatlerinde 8 silsile

    ölçülür.

    Madde 23 - Kural olarak üçüncü derece sıklaştırma ağına ait doğrultular, bir grup halinde diğer

    doğrultular ayrı bir grup halinde ölçülür. Ancak o noktadaki ölçülecek toplam doğrultu sayısı 10'u

    geçmiyorsa, doğrultuların tümü aynı grup içinde ölçülebilir.

    Parça silsileler düzenlenmesi durumunda, parçalar arasında birisi başlangıç olmak üzere en az iki

    ortak doğrultu bulunur.

    Madde 24 - Her yarım silsilenin sonunda, kontrol amacı ile başlangıç noktasına tekrar bakılır ve okunan değer açı ölçü çizelgesine parantez içinde yazılır. Bu değer hesaba katılmaz. Bu iki okuma arasındaki fark 10 cc' yi geçemez. Aksi durumda o başlangıca ait yarım silsile tekrarlanır.

    Madde 25 - Silsile yöntemi ile açı ölçülmesinde, her silsile sonunda yatay açı dairesi 200/n grad kaydırılır (n: silsile sayısı).

    Madde 26 - Açı gözlemleri, zemin tesisleri üzerine kurulacak Şekil 4'de gösterilen işaretlere yapılır.

    Minare alemi, paratoner, kule vb., yüksek işaretlere yapılan gözlemlerde, gözleme çizgilerinin

    uygulandığı yerin şekli çizelgede ve nirengi röper krokisinde belirtilir.

    Madde 27 - Yatay açı okumaları 1 cc inceliğinde yapılır. Silsile ortalamaları 0, 1cc' ye kadar

    hesaplanır.

    Açı ölçü çizelgelerinde (Örnek 2) yarım silsilelerin ortalamaları alınarak bulunacak açı değerleri

    başlangıç doğrultusuna döndürülür. Döndürülen silsileler, özet çizelgesine yazılır. (Örnek 3).

    Madde 28 - Özet çizelgesindeki her silsileye ait doğrultuların (d) düzeltmeleri ile bir doğrultunun

    silsileler ortalamasının karesel ortalama hataları hesaplanır. Silsileler ortalamasının karesel ortalama

    hataları

    5cc'yi geçemez.

    Üçgen açı kapanmaları ortalaması 15cc'yi geçemez.

    Bir silsiledeki bir doğrultunun ortalama hatası:

    m =

    ?([ vv] /( (n - 1) (s -1))

    Silsileler ortalamasındaki bir doğrultunun ortalama hatası:

    M=

    m/?n

    dir. Burada

    Vi =di-[d]/ s

    n: Silsile sayısı

    s: Bir silsiledeki doğrultu sayısı

    di : Bir doğrultunun silsileler ortalaması ile, aynı doğrultunun 1 inci silsiledeki değeri arasındaki fark

    Madde 29 -Düşey açılar, yatay açı ölçümünde kullanılan aletlerle iki silsile olarak ölçülür.

    Her iki silsilenin birinci ve ikinci durum okumaları toplamının 400 g'dan farkı, ya da değişik açı bölümlü

    aletlerde buna karşılık gelen değerler arasındaki fark 50cc' yi geçemez.

    Madde 30 - Ölçülen düşey açılar, düşey açı ölçü çizelgesine (Örnek 4) yazılır, işaret ve alet

    yükseklikleri dikkate alınarak gerektiğinde zemine indirilir.

    Hesaplama

    Madde 31 -Noktaların deniz seviyesinden yükseklikleri (kotları) aşağıdaki işlemlerle bulunur.

    a) Kenar ölçüsü yapılan noktalar arasındaki yükseklik farkları, zemine indirilmiş düşey açılarla,

    meteorolojik düzeltme getirilmiş eğik uzunluklar yardımı ile hesaplanır.

    b) Bu noktalar arasındaki yatay uzunluk, meteorolojik düzeltme getirilmiş eğik uzunluklar ile yukarıda

    bulunan yükseklik farkları yardımıyla hesaplanır.

    c) Bu yatay uzunluklar ve ölçülen yatay açılarla ölçülmeyen üçgen kenarları hesaplanır.

    d) Hesaplanan yatay uzunluklar, düşey açılar, verilen ülke nirengi ağı noktalarının kotları ve varsa ağın

    nivelmanla bulunan aynı sistemdeki nokta kotlarına dayalı olarak, tüm ağ noktalarının yükseklikleri en

    küçük kareler yönteminde dengeleme ile belirlenir.

    Madde 32 - Nokta sıklaştırması, yersel yöntemlerde öngörülmüş olan doğruluğu vermemesi koşulu ile

    uydu jeodezisi yöntemleri ile de yapılabilir.

    Madde 33 - Meteorolojik düzeltme getirilmiş eğik uzunluklar, aşağıdaki formüllerle deniz yüzeyine

    indirilir.

    S = ?/2 [2R?( 1- (DH/D.Cos?/2?)2 )- DH]

    Hi=HD+IE

    HK=HB+TP

    DH=HK-Hi

    ?= D/( R+Hi)

    ?=200g /?

    Burada,

    HD : Durulan noktanın denizden yüksekliği

    HB : Bakılan noktanın denizden yüksekliği

    IE : Elektronik uzunluk ölçerin yüksekliği

    TP : Yansıtıcı yüksekliği

    D : Eğik uzunluk

    R : 6373394 m

    dir.

    Madde 34 - Deniz yüzeyine indirilmiş kenarlar ile yatay doğrultular, bulundukları üç derecelik dilimdeki Gauss - Krüger projeksiyon düzlemine indirgenir. Bu amaçla Pi noktasından Pk noktasına yapılan uzunluk ve açı ölçülerine, aşağıdaki formüllerle hesaplanan ds ve dt değerleri işaretlerine göre eklenir.

    Kenarlar için:

    ds = (S/6R2)(Yi2+ Y i Yk + Y k2 )

    Doğrultular için:

    dt = - ? cc/ 2R2Ym (Xk - Xi) ; R : 6373394 m

    formülleri kullanılır. Burada Y ve X değerleri noktaların o dilimdeki yaklaşık Gauss-Krüger dik

    koordinatlarıdır.

    Y = Sağadeğer - 500000

    X = Yukarı değer

    Ym = (Yi+ Yk)/ 2

    dir.

    Made 35 - Üçüncü derece sıklaştırma ağının dengelemesi aşağıdaki aşamalarla gerçekleştirilir:

    a) Projeksiyon düzlemine indirgenmiş açı ve kenarlarla ağ bağımsız olarak dengelenir. Parça silsileler düzenlenmesi durumunda, her grup için ayrı yöneltme bilinmeyeni kullanılır.

    Bu dengeleme sonunda, nokta koordinatları, doğrultu ve kenar ölçülerinin düzeltmeleri, birim ölçünün karesel ortalama hatası, koordinatları, ağırlık katsayıları matrisi ve düzeltmelerin karesel ortalama hataları hesaplanır.

    b) Yukarıdaki veriler yardımıyla uyuşumsuz ölçüler ayıklanır. Gerekiyorsa bu ölçüler yinelenir.

    c) Yinelenmiş ölçülerle bağımsız dengeleme tekrarlanır ve bu işleme, uyuşumsuz ölçü kalmayıncaya

    kadar devam edilir.

    d) Bağımsız dengelenen ağın içinde var olan ülke nirengi ağı noktalarının verilen koordinatları, bağımsız dengeleme koordinatlarına Helmert (benzerlik) dönüşümü ile dönüştürülerek uyuşumlu olup olmadıkları test edilir. Uyuşumsuz olanlar çıkartılarak dönüşüm tekrarlanır. Elde edilen dönüşüm parametrelerinden ölçek katsayısı hesaplanır, bunun 1:50000 bağıl ölçek hatasından küçük olması durumunda ağ, uyuşumlu olan ülke nirengi ağı koordinatlarına dayalı olarak dengelenir. Aksi durumda idarenin görüşü alınır.

    Koşullu dengeleme yapıldığı taktirde üçgen kapanmaları 15cc den fazla olamaz.

    Bu dengeleme sonunda:

    - Nokta koordinatları,

    - Kenar ve açı ölçülerinin düzeltmeleri,

    - Birim ölçünün karesel ortalama hatası,

    - Kesin ölçüler,

    - Kesin kenarların karesel ortalama hataları hesaplanır.

    Kenarlar için bağıl hata 1/50000'den büyük olamaz.

    - Abris çizelgeleri düzenlenir (Örnek 5).

    C - Alım İçin Sıklaştırma

    Ara Nirengi

    Madde 36 - Daha üst derecedeki nirengilerden nokta dengelemesi yöntemi ile hesaplanan,

    kendisinden başka nirengilere çıkış veren veya çıkış kenarlarından biri 3 km'den uzun olan yatay

    kontrol noktalarıdır.

    Bu noktalar, tamamlayıcı noktalara yakın uzaklıklardan ve uygun dağılımlı doğrultulardan çıkış

    verecek yerlerde tesis edilir.

    Madde 37 - Ara nirengi noktaları, 200g' dan daha geniş alana uygun şekilde dağılmış en az üç

    noktadan açı ve/veya kenar ölçülerek belirlenir.

    Çıkış veren noktalara olan uzaklıklar olabildiğince birbirine yakın olmalıdır. Aksi durumlarda idarenin

    görüşü alınır.

    Tamamlayıcı Nirengi

    Madde 38 - Başka bir nirengiye çıkış vermeyen ve çıkış aldığı noktalardan uzaklıkları 3 km'den kısa

    olan noktalardır.

    Madde 39 - Üzerine alet kurulan bütün noktalardan açı ve/veya kenar ölçmek zorunludur.

    Madde 40 - Tamamlayıcı noktalar karşılıklı gözleme yapılabilen ufka uygun şekilde dağılmış en az üç

    noktadan hesaplanır.

    Üzerine alet kurulamayan noktalar ufka uygun şekilde dağılmış en az dört noktadan hesaplanır.

    Madde 41 - Gözlenebilen tüm minareler, bayrak direkleri, su kuleleri, sağlam yapıların paratonerleri

    tamamlayıcı nokta olarak alınır. Ancak bunlardan biribirine 400 m'den daha yakın olanlardan en

    uygununun hesabı yapılır.

    Madde 42 - Nirengi noktası olarak seçilen minare, paratoner gibi yüksekteki noktalar zemine indirilir.

    Zemin noktaları poligon bağlantısına elverişli yerlerde seçilir.

    Madde 43 - Ormanlık ve ağaçlık alanlarda sağlam ağaçlar üzerine yerleştirilen balizler tamamlayıcı

    nirengi olarak kullanılabilir. Bu işaretlerin zemin tesisi, nirengi zemin tesisi gibi yapılır. (Şekil: 2/1-2/2).

    Dizi Nirengi

    Madde 44 - Çıkış veren nirengiler arasında tesis edilerek poligon hesabı ile belirlenen noktalardır.

    Madde 45 - Yeteri kadar çıkış sağlanamayan ormanlık ve benzeri yerlerde tamamlayıcı nirengi yerine,

    birbirine en yakın olan ve çıkış veren nirengiler arasına dizi nirengi tesis edilebilir.

    Dizi nirengi güzergahı olabildiğince gergin, kenar uzunlukları 800 m ile 1500 m arasında, güzergah

    uzunluğu 7 km'den kısa ve güzergahtaki nirengi sayısı 7'den az olmalıdır.

    Kanava ve Numaralama

    Madde 46 - Ara, tamamlayıcı ve dizi nirengi noktaları, madde 16'da sözü edilen kanavaya işlenir.

    Tesis, Röperleme ve Ölçmeler

    Madde 47 - Ara nirengi noktasının zemin tesisi, Şekil 1'de gösterilen pilye şeklinde yapılır.

    Madde 48 - Başka bir nirengiye çıkış vermeyen ara nirengi ile tamamlayıcı ve dizi nirengilerin zemin

    tesisi Şekil 2/1'de gösterilen beton blok olarak yapılır.

    Madde 49 - Blok kayalık olan yerlerde ara, tamamlayıcı ve dizi nirengilerin zemin tesisi Şekil 2/2'deki

    biçim ve boyutlarda yapılır.

    Madde 50 - Zemin tesisi beton blok olan nirengi noktalarının varsa yakınındaki röper yapılabilecek

    değişmez yerlerle yol, duvar, kaya, sınır vb. doğal veya yapay tesislerin belirli yerlerine olan uzaklıkları

    mm incelikle ölçülerek 210 mmx297 mm boyutundaki basılı kağıtlara röper krokileri düzenlenir (Örnek

    1).

    Röper yapılabilecek değişmez tesisler bulunmadığı takdirde röper noktası olarak ufka dağılmış en az

    üç yer röper noktası tesis edilir.

    Madde 51 - Kenarlar Madde 20'de sözü edilen alet ve yöntemlerle ölçülür.

    Madde 52 - Yatay açılar 2cc'yi doğrudan ölçen aletlerle ara nirengilerde 6 silsile; tamamlayıcı ve dizi

    nirengilerde 4 silsile olarak Madde 23, 24, 25 ve 26'daki esaslara göre ölçülür.

    Madde 53 - Gözlemler 1cc inceliğinde yapılır ve silsileler ortalaması 1cc'ye kadar he-saplanır.

    Açı ölçü ve silsile özet çizelgeleri Madde 27'deki gibi düzenlenir.

    Silsileler ortalamasındaki bir doğrultunun karasel ortalama hatası ara nirengilerde

    7cc, tamamlayıcı

    nirengilerde

    10cc' yi geçemez.

    Madde 54 - Ara nokta dengelemesinde kesin doğrultuların karesel ortalama hatası

    15cc'yi geçemez.

    Hesaplama

    Madde 55 - Ara nirengiler, projeksiyon düzleminde koordinatlara göre dengelenir. dengelenecek ara

    nirengilerden arazi durumunun elverişli olmaması nedeniyle çıkış doğrultuları ufka dağılmamış olanların ikisi veya üçü birden aynı zamanda dengelenebilir.

    Nokta konum hatası

    5 cm. den büyük olamaz.

    Madde 56 - Tamamlayıcı nirengilerde karşılıklı gözlem yapılmış olanlar en az üç, üzerinde gözlem

    yapılmamış olanlar en az dört noktadan koordinatları hesaplanarak ortalaması alınır. Hesaplanan en

    küçük ile büyük koordinat arasındaki fark 10 cm. yi geçemez.

    Madde 57 - Dizi nirengilerin hesabında hatalar aşağıdaki miktarları geçemez:

    Açı kapanma hatası:

    F

    = 60cc + 20cc?n

    Enine hata (metre)

    FQ = 0,05 + 0,07 S km

    Boyuna hata (metre)

    FL = 0,05 + 0,10

    ?( n - 1)

    Enine ve boyuna kapanma hataları aşağıdaki formüllerle hesaplanır:

    fQ = 1/S (fy [?x ] - fx [?y])

    fL = 1/S (fy [? y ] - fx [?x])

    S =? ([?y]2 + [?x]2 )

    Burada,

    S: Kilometre cinsindendir.

    n: Başlangıç ve son nokta dahil kırık nokta sayısı

    fy ve fx : Güzergahtaki koordinat kapanma hatası

    Yanılma sınırları içinde kalan f

    hatası, kırılma açılarına eşit olarak; fy ve fx hataları, koordinatlara kenar

    uzunlukları ile orantılı olarak dağıtılır.

    Madde 58 - Alım için sıklaştırma noktaları, gruplar halinde veya tümden de dengelenebilir.

    Bu dengeleme sonunda hesaplanan noktaların konum hatası 5 cm'yi geçemez.

    Madde 59 - Hesaplanan nirengiler için koordinat özet çizelgesi hazırlanır. Bu çizelgede; noktanın

    numarası, adı, koordinatları ve kotu, nivelman defteri sayfa numarası ve gerekli diğer bilgiler bulunur

    (Örnek 6)

    D - Poligon

    Madde 60 - Poligon ağı; detay noktalarının ölçülmesi için iskeleti meydana getiren ve nirengi

    şebekesine bağlanan poligon noktaları ile bu noktaları birleştiren doğru parçalarından oluşur.

    Poligon güzergahı birbirlerine kenarlarla bağlı olan ve koordinatları beraberce hesalanan poligon

    dizisidir.

    Poligon güzergahları; poligon ağı içindeki hesaplama durumuna göre ana, ara, yardımcı olmak üzere

    üçe ayrılır.

    Madde 61 -Poligon kenarları olabildiğince gergin olmalı ve birbirini izleyen poligon kenarları çok farklı

    uzunlukta olmamalıdır.

    Madde 62 - Ana poligon güzergahları 1600 m, ara poligon güzergahları 1000 m ve yardımcı poligon

    güzergahları 600 m'den uzun olmamalıdır. Güzergahtaki kenarlar toplamı, güzergahın başlangıç ve

    son noktaları arasındaki uzunluğun 1,5 katını aşmamalıdır.

    Madde 63 - Poligon kenar uzunlukları elektronik uzunluk ölçerlerle ölçülür. Özel durumlarda idarenin

    izni alınarak çelik şeritlerle de ölçülebilir.

    Kenar uzunlukları, elektronik uzunluk ölçer kullanılması durumunda 350 m'den, çelik şerit kullanılması

    durumunda 200 m'den fazla olamaz.

    Madde 64 - Ana poligon güzergahı bir nirengi noktasını diğer bir nirengi noktasına bağlayarak

    ölçülecek alanları büyükçe bloklara ayıran poligon dizileridir.

    Bağlantı noktası olarak bir uçta veya her iki uçta, nirengiden sonra gelen ilk poligon noktası da

    kullanılabilir.

    Madde 65 - Ara poligon güzergahı, ana poligon güzergahlarının ayırdığı bloklar içinde, aynı

    güzergahta olmayan iki ana poligon noktasını birbirine bağlayan poligon dizilerdir.

    Bağlantı noktası olarak, bir uçta veya her iki uçta, bir ara poligon güzergahının, ana poligondan sonra

    gelen ilk ara poligon noktası da kullanılabilir.

    Madde 66 - Yardımcı poligon güzergahları aynı güzergahta olmayan ara poligon noktalarını birbirine

    bağlayan poligon dizilerdir.

    Madde 67 - Yardımcı alım noktaları, detay ölçülerinin yapılabilmesi için ana ve ara poligonlardan

    ayrılıp yapı içlerine ve avullara giren veya çıkmaz sokak ve kapalı alanlara atılan kör noktalar ile,

    poligon kenarları üzerinde bulunan küçük noktalardır.

    Kör noktadan yeni bir kör nokta atılamaz.

    İstikşaf, Kanava ve Numaralama

    Madde 68 - Haritası yapılacak alanın evvelce yapılmış haritası varsa poligon istikşafında bu haritadan

    yararlanılır.

    Daha önce tesis edilmiş poligon noktalarından zeminde bulunanlar yeni poligon ağına alınır.

    Poligonlar, ada cepheleri, yollar ve tarla sınırları gibi belirli doğrultuları izleyecek şekilde tesis edilir.

    Yerleşme alanındaki güzergahlar yaya kaldırımları üzerinden geçirilir ve caddenin bir tarafından öbür

    tarafına atlatılmamasına özen gösterilir.

    Bir poligon güzergahı bir nirengi noktasının yakınından geçiyorsa bu noktaya bağlanması zorunludur.

    Poligon noktalarının uzun süre korunmasının sağlanabilmesi için, poligonların döşenmesinden önce,

    bölgedeki yeraltı kablo ve boru tesisleri ile yapı, yol ve kanalizasyon şebekelerinde yapılması

    düşünülen değişiklikler hakkında ilgili kurumlardan bilgi toplanır ve bu bilgiler istikşafta gözönünde

    tutulur.

    Kolaylıkla bulunabilmeleri ve gerektiğinde yenilenebilmeleri için poligon noktaları, yerleşme

    alanlarında, bina doğrultularının uzantıları, sınır taşları, bina köşeleri gibi belirli noktaları bağlayan

    doğrultular üzerinde; kırsal alanlarda, sınırlar üzerinde tesis edilir.

    Madde 69 - Ana, ara ve tamamlayıcı poligon güzergahlarının yerleri seçilerek bir istikşaf kanavası

    taslağı hazırlanır ve idarenin onayına sunulur.

    Bu taslak kanavada, poligon ağı içinde ve dışında kalan tüm nirengi noktaları da gösterilir.

    Madde 70 - Poligon noktalarına her belediye veya köy sınırları içinde 1'den başlayarak ardarda

    numaralar verilir. Kural olarak önce ana, sonra ara ve yardımcı noktalar numaralanır. Ek veya

    yenileme işlerinde, yeni poligonlara eski numaraları izleyen numaralar verilir. Yardımcı alım noktası,

    dayanağı poligon numarasının sonuna ( / ) işareti eklenerek sıra ile (185/1, 185/2 gibi) numaralanır.

    Madde 71 - Poligon noktaları, koordinatlarına göre boyut değiştirmeyen saydam altlıkları 1/2000,

    1/5000 veya 1/10000 ölçeğinde çizilerek bir poligon kanavası hazırlanır.

    Bu kanavada, poligon güzergahlarının hesaplama yönü, poligon ve güzergah numaraları, poligon ağı

    içinde ve dışında kalan nirengi noktaları özel işaretlerine göre gösterilir. (Örnek 7/2).

    Tesis, Röperleme ve Ölçmeler

    Madde 72 - Kırsal alanda ve yumuşak zeminde tesis edilecek 400 dozajlı beton poligon noktaları Şekil

    5'deki biçim ve boyutlarına göre yapılır.

    Beton veya asfalt yollar gibi sert zeminlerde tesis edilecek başı zımbalı demir çivi Şekil 6'da, kaldırım

    ve diğer yollarda tesis edilecek galvanizli borular Şekil'7'deki boyut ve özelliklerinde yapılır.

    Kayalık zemindeki blok kaya üzerine tesis edilecek poligon noktasının şekil ve özellikleri Şekil'8'de

    gösterilmiştir.

    Madde 73 - Yerleşme alanlarında, ev bahçeleri içlerindeki yardımcı alım noktalarına ait betonlar, üst

    kenarları 15 cmx 15 cm, alt kenarları 25 cm x 25 cm ve yüksekliği 35 cm olarak yapılır. Bu betonlar

    zemin seviyesine kadar gömülür. Betonların altlarına, noktanın çekülünde olmak üzere Şekil 5'deki dip

    sigorta işareti konulur.

    Madde 74 -Yerleşme alanlarında kör ve küçük noktalar, asfalt ve beton yollarda, çapı 2 cm ve boyu 10

    cm'lik çivilerle kaldırım ve diğer yollarda çapı 2,5 cm ve boyu 25 cm'lik galvanizli borularla, kırsal alanlarda Şekil 9'daki betonlarla zeminde tesis edilir.

    Madde 75 - Poligon noktaları ile yardımcı alım noktalarının arandığında bulunabilmeleri veya ihya

    edilebilmeleri için 210 mmx297 mm'lik basılı kağıtlara röper krokileri düzenlenir.

    Madde 76 - Röper uzunlukları, civardaki en az üç noktadan santimetre incelikle ölçülür. Bu

    uzunlukların 20 m'den kısa olmasına özen gösterilir.

    Röper noktaları duvar, yapı, kaya gibi sabit tesislerin işaretlenerek belirlenmiş yerlerinde seçilir ve

    konumları röper krokisinde belirtilir. (Örnek 8).

    Kenar Ölçmeleri

    Madde 77 - Poligon kenarları, yıllık kontrol belgesi bulunan elektronik uzunluk ölçerlerle veya 20 m'lik

    ayarlı çelik şeritle ölçülür ve poligon kenar ölçü çizelgesi düzenlenir.

    Madde 78 - Elektronik uzunluk ölçerle poligon kenar ölçmelerinde iki ayrı ölçü yapılır, ayar ve

    meteorolojik düzeltmeler yapılır. Yataya indirgenerek santimetreye kadar ortalaması alınır.

    İki ölçü arasındaki fark 5 cm'yi geçmemelidir.

    Madde 79 - Çelik şeritlerle yapılan poligon kenar ölçmelerinde bir gidiş ve diğeri dönüş, arızalı

    arazilerde ikisi de iniş doğrultusunda olmak üzere iki defa ölçülür. Ölçülere ayar düzeltmesi ile

    20oCsıcaklığa göre ısı düzeltmesi getirilerek santimetreye kadar ortalaması alınır. İki ölçü arasındaki

    fark:

    d = 0,006

    ?S + 0,02

    formülünün verdiği değerden fazla olamaz

    S = metre cinsinden poligon kenar uzunluğudur.

    Madde 80 - Bütün poligon kenarları deniz seviyesine ve Gauss - Krüger projeksiyon düzlemine indirilir.

    Bu işlem için;

    VS = a.S

    a=(Ym2./2R2)-(H/R)

    Burada R ve Ym madde 33 ve 34'da tanımlanmıştır. H ise güzergahın denizden ortalama yüksekliğidir.

    Açı Ölçmeleri

    Madde 81 - Poligon açı ölçmeleri en az 10cc'yi doğrudan ölçebilen aletlerle yapılır.

    Bütün poligon açıları (Ana, ara ve yardımcı) iki yarım silsile olarak ölçülür. Her yarım silsile ölçüsünden

    önce aletin merkezlendirilmesi ve düzeçlenmesi kontrol edilmelidir.

    Hesaplama

    Madde 82 - Poligon güzergahlarına hesap sırasına göre birden başlayarak numara verilir. Bu

    numaralar poligon kanavasında güzergahın orta kenarı üstüne çizilen bir daire içinde yazılır.

    Madde 83 - Bütün güzergahlarda açı kapanma hatası,

    F

    = 1c + 150/[s](n-1)?(n)

    formülünün verdiği miktarlardan fazla olamaz.

    n: poligon güzergahındaki kırılma açısı sayısı.

    [ S ] : metre cinsinden güzergah uzunluğudur.

    Hesapla bulunan açı kapanma hatası, kırılma açılarına eşit olarak dağıtılır.

    Madde 84 -Poligon güzergahlarında madde 57'deki formüllerle hesaplanan boyuna (FL) ve enine (FQ)

    kapanma hataları, aşağıdaki formüllerle bulunan miktarlardan fazla olamaz.

    FL = 0,06 + 0,00015S + 0,004 ?S

    FQ = 0,06 + 0,00007S + 0,007 n?n

    S = ?((? Y)2 + (? X 2))

    Güzergahın fy ve fx kapanma hataları, koordinatlara; kenar uzunlukları ile orantılı olarak dağıtılır.

    Madde 85 - Poligon noktaları için bir koordinat özet çizelgesi hazırlanır. Bu çizelgede noktanın

    numarası, hesap cilt sayfa numarası, koordinatları, nivelman defter ve sayfa numarası, kotu, zemin

    işaretinin cinsi ve noktanın bulunduğu pafta numarası yazılır (Örnek 9).

    Merkez Dışı Noktaların Merkeze İndirgenmesi ve Zemin Noktaları

    Madde 86 - Nirengi noktasının dışında gözlem yapılması durumunda, gözlemler nirengi noktasına

    indirgenir. Bu amaçla merkez dışı nokta ile nirengi arası (e) 1 mm. incelikle ölçülür.

    Ancak paratoner, minare alemi gibi, doğrudan ölçülemediği durumlarda, bu uzunluk, ikişer üçgen

    yardımı ile milimetre incelikte iki kez hesaplanır ortalaması alınarak bulunur (Örnek 10/1).

    Yöneltme bilinmeyeni her üçgen çiftinden ikişer kez hesaplanıp tümünün ortalaması alınarak bulunur.

    Madde 87 -Bir nokta için iki noktadan merkez dışı gözlem yapılmışsa ve bu nokta üçüncü derece

    sıklaştırma noktası ise, bunlardan ölçülen doğrultular merkeze dönüştürüldükten sonra madde 35'de

    tanımlandığı biçimde ağ dengelemesine sokulur.

    Madde 88 - Minare, paratoner ve kule gibi üzerine alet kurulamayan nirengi noktalarına poligon

    güzergahlarını bağlamak amacıyla zemin noktası tesis edilerek koordinatları hesaplanır (Örnek 10/2).

    Zemin noktası ile nirengi noktası arasındaki uzunluk iki üçgen yardımıyla, açıklık açısı ise iki nirengi

    noktasına yapılacak doğrultu gözlemleri yardımı ile hesaplanıp ortalamaları alınarak bulunur.

    Hesaplanan uzunluklar arasındaki fark madde 79'daki formülle bulunandan fazla olamaz.

    Madde 89 - Merkeze indirgeme ve zemin noktası için oluşturulacak üçgenlerin açıları 30g'dan küçük

    olamaz ve en az bir kenarı mm. incelikte ölçülür.

    Üçgen açıları ve nirengi doğrultuları, 2cc'yi doğrudan ölçen aletlerle ikişer silsile olarak ölçülür.

    Madde 90 - Merkeze indirgeme ve zemin noktası için kurulan üçgenlerin diğer noktalarının zemin

    tesisleri ve röperleri poligon noktalarındaki gibidir.

    Minare şerefesi ve teraslar üzerinde gözlem yapılan noktalar, boyları 50 mm ve çapları 15 mm'lik bir

    bronz çivinin çimento harcı ile taban seviyesinde doldurulmasıyla tespit edilir.

    III - Düşey Kontrol Noktaları

    Madde 91 - Ana nivelman ağı, aralıkları 1 km'yi geçmeyen noktaların belirlediği luplardan oluşur.

    Luplar, harita alanını çevrelemeli ve çevre uzunluğu 6 km'yi geçmemelidir.

    Lup üzerindeki noktalar, ana nivelman ağına ait üç nokta ile bağlantılı olmalıdır.

    Şeritvari haritalar için 2 km aralıklarla nivelman dizisi oluşturulabilir. Ancak bu diziler, en çok 10 km

    aralıklarla ülke nivelman noktalarına bağlanır.

    Madde 92 - Ana nivelman ağı; araları yerleşme alanlarında 300 - 400 m, kırsal alanlarda 500,600 m

    olan ve ana nivelman noktaları arasına tesis edilen ara nivelman noktalarından oluşur.

    Madde 93 - Ana nivelman güzergahları olabildiğince sert yüzeyli yollar boyunca seçilir.

    Madde 94 - Nivelman başlangıç kotu olarak, aşağıda belirtilen kotlardan bulunabilenlerin ilk sırasındaki

    kot kullanılır.

    Haritası yapılacak alanın içindeki;

    a) Harita Genel Komutanlığınca tesis edilmiş nivelman noktalarının kotları,

    b) (a) bendinde belirtilen nivelman noktalarına bağlı olarak harita üreten kurumlarca tesis edimiş ana

    nivelman noktalarının kotları,

    İstikşaf, Kanava ve Numaralama

    Madde 95 - Küçük ölçekli haritalardan yararlanılarak, ana ve ara nivelman noktaları, oluşturulacak

    luplar, bağlantı noktalarının yerlerini gösteren bir kanava taslağı hazırlanarak, idarenin onayından

    sonra tesis ve ölçülere başlanır.

    Madde 96 - Nivelman noktalarına birden başlayarak sıra ile numara verilir. Ana nivelman noktaları ilk

    numaraları, ara nivelman noktaları ise son ana nivelman noktasının numarasını izleyen numaraları

    alırlar.

    Tesis, Röperleme ve Ölçmeler

    Madde 97 - Kırsal alanlarla, sağlam bina, köprü gibi yapıların bulunmadığı yerlerde nivelman noktaları

    zemin tesisleri 400 dozlu betondan Şekil 10'daki şekil ve özeliklerine göre yapılır. Yerleşme

    alanlarındaki nivelman noktaları, bina ve yapıların sağlam temel duvarlarının uygun yerine demirden

    dökülmüş, Şekil 11'de gösterildiği biçimde betonla dondurularak tesis edilir.

    Madde 98 - Kırsal alanlardaki nivelman noktaları yer tesisleri, nirengi veya poligon noktası tesisi olarak

    kulanılabilirler.

    Madde 99 - Nivelman noktalarının röper krokileri nirengi ve poligon röper krokileri gibi yapılır.

    Madde 100 - Nivelman ölçüleri, gidiş-dönüş standart sapması 1 mm/km olan nivelman aletleri ile, iki

    nivelman noktası arasında, biri gidiş, diğeri dönüş olmak üzere iki defa yapılır.

    Gidiş - dönüş; arasındaki fark,

    Ana ve dizi nivelmanda:

    d= 0,02 ?L+ 0,00015?h

    Ara nivelmanda

    d= 0,02 ?L + 0,0003?h

    formülleri ile bulunan değeri aşamaz. Burada:

    L: Km cinsinden nivelman güzergah uzunluğu,

    ?h : Geri - ileri okuma farklarının mutlak değerlerinin metre cinsinden toplamıdır.

    Madde 101 -Nivelman ölçülerinde miralar madeni pabuçlar üzerinde ve aletten eşit uzaklıkta tutulur.

    Alete olan uzaklıklar 50 m'yi geçmez.

    Madde 102 - Bütün nivelman ölçülerinde orta kıl milimetre incelikte okunur. Ana nivelman ölçüleri

    sırasında alt ve üst kıl okuması da yapılarak dengeleme hesabı için gerekli uzunluklar tespit edilir.

    Nivelman güzergahı üzerinde bulunan nirengi veya poligon noktalarına da aynı anda nivelman ölçüsü

    yapılarak kotları hesaplanabilir. Bu noktalar arasında gidiş-dönüş yükseklik farkları ana veya ara

    güzergah üzerinde bulunduğuna göre belirtilen yanılma sınırlarından fazla olamaz.

    Hesaplama

    Madde 103 - Ana nivelman noktalarının yükseklikleri, ana nivelman güzergahlarının nivelman yolu

    uzunluğu dikkate alınarak nivelman ağının en küçük kareler yöntemine göre dengelemesiyle bulunur.

    Belediyesi olmayan köylerde idarenin izni ile nivelman çokgenleri ayrı ayrı kapatılarak, kapanma

    hataları nivelman yolu uzunluğu ile orantılı olarak dağıtılabilir.

    Madde 104 - Ara nivelman noktalarının yükseklikleri, kapanma hatası nivelman yolu uzunlugu veya

    alet kurma sayısı ile orantılı dağıtılarak hesaplanır.

    Madde 105 - Yatay kontrol noktası olarak kullanılmayan ana ve ara nivelman noktalarının

    koordinatları, detay noktaları gibi hesaplanır.

    Madde 106 - Ana ve ara nivelman noktaları birlikte dengelenebilir. Bu durumda, şekil kapanma hatası

    ile bağlanma farkı,

    d= 0,02

    ?L

    ve dengeleme sonucunda birim ölçünün karesel ortalama hatası

    10 mm'yi geçmemelidir.

    L: Km cinsinden nivelman yolu uzunluğu,

    d: m cinsinden kapanma hatasıdır.

    Trigonometrik Yükseklik Tayini

    Madde 107 - Alım için sıklaştırma noktasının yükseklikleri kural olarak nivelmanla belirlenir. Mümkün

    olmayan durumlarda bu noktaların yükseklikleri trigonometrik yöntemle, en az iki nivelman

    noktasından tespit edilir. Arada fark

    5 cm'yi geçemez.

    Düşey açılar, en az 10cc'yi doğrudan ölçen aletlerle; uzunluklar, madde 20'deki esaslara göre ölçülür.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: Sınırlandırma İşleri

    I- Kadastro Çalışma Alanı Sınırlandırması ve Krokisi

    Madde 108 -3402 Sayılı Kadastro Kanununun 4'üncü maddesine ve 47/A maddesi gereğince

    düzenlenen yönetmelik esaslarına göre, belirlenen kadastro çalışma alanı sınırları için bir kroki

    düzenlenir (Örnek 1).

    Madde 109 - Kadastro çalışma alanı köy birimi ise, belirlenecek olan bu çalışma alanı sınırındaki kırık

    noktalara poligon zemin tesisleri gibi beton tesisler yapılır. Ancak kenarları kısa olan kırık noktalar, en

    yakın betondan detay alımı için belirlenen kurallara göre ölçülür. Bütün kırık noktalara birden

    başlayarak numara verilir.

    Çalışma alanına komşu belediye ve köylerin evvelce kesinleşmiş kadastro çalışma alanı sınırlarındaki noktaların numaraları, yeni çalışma alanı sınır noktalarına payda olarak eklenir.

    Madde 110 - Zemin tesisi yapılan çalışma alanı sınır kırık noktaları poligon noktalarında olduğu gibi

    röperlenerek krokileri düzenlenir.

    Madde 111 - Çalışma alanı sınır kırık noktaları arasındaki açı ve uzunluklar (detay olarak ölçülenler

    hariç) ölçülür, sınır krokisinde gösterilir; varsa yakındaki yatay ver kontrol noktalarına bağlantı ölçüleri

    yapılır.

    Madde 112 - Kadastro çalışma alanı sınırına rastlayan taşınmaz malların sınır köşe noktaları

    ölçülerek gösterilir ve mal sahipleri belirtilir. Sınırda bulunan veya sınıra yakın olan dere, tepe, köprü,

    yol ve benzerleri özel işaretleri ile komşu kadastro çalışma alanları adları yazılarak gösterilir.

    Madde 113 - Her kadastro çalışma alanı için düzenlenecek olan sınır krokileri uygun yaklaşık ölçekte,

    pafta nitelikli altlıklara çizilir ve mürekkeplenir. Anlaşmazlık olan sınırlar, anlaşmazlık sonuçlanıncaya

    kadar kurşun kalemle ve kesik çizgilerle gösterilir. Sınır tesbit tutanlarında imzaları bulunan komşu,

    çalışma alanlarının varsa Belediye Başkanı yoksa Muhtar ve İhtiyar Kurulu Üyeleri ve bilirkişiler ile

    Kadastro Müdürü, Kontrol Mühendisi yoksa Fen Kontrol Memuru ile düzenleyen Teknisyenler

    tarafından imzalanır.

    Anlaşmazlık olan sınırlar, gerekirse her iki iddia ayrı ayrı olmak üzere kurşun kalemle ve kesik

    çizgilerle gösterilir. Anlaşmazlık sonuçlandığında kesinleşen sınırlar mürekkeplenir.

    Madde 114 - Kadastro çalışma alanı mahalle birimi ise; bu birimde de sınır belirleme ölçüleri yukarıda

    belirtilen esaslara göre yapılır.

    Sınırlanacak mahalle biriminin, aynı idari sınır içerisindeki diğer komşu mahalleler arasındaki sınırları,

    sağlanacak haritalardan ve mahalle sınırlarını gösterir belgelerden yararlanılarak, ölçülmeden ve sınır

    noktalarına zemin tesisi yapılmadan belirlenir. Yararlanılacak olan haritaların yeterli olmaması

    durumunda, 110 nci maddedeki esaslar içerisinde belirlenmek üzere ölçülür ve bu ölçüler daha önce

    belirlenmiş diğer sınırlarla ilişkilendirilir.

    Madde 115 - Gerektiğinde birden çok mahalle birimindeki kadastro çalışma alanı sınırı aynı altlık

    üzerinde gösterilebilir.

    II - Ada Bölümleri ve Krokisi

    Madde 116 - Kadastro adası, çevresi kamuya ait cadde, sokak, yol, kanal, ark, dere, göl, deniz gibi

    doğal ve yapay sınırlarla, kadastro çalışma alanı sınırı ile veya Devlet Demir Yolları arazisi ile çevrili

    parseller topluluğudur.

    Madde 117 - Kadastro çalışma alanı içinde kalan alanın tümü kadastro adalarına bölünür.

    Madde 118 - Kadastro çalışma alanı sınırları içinde kalan adalara, sınırlandırma sırasına göre 101'den

    başlayarak ada numarası verilir. İl, ilçe, bucak belediyeleri veya köy sınırları içindeki tüm mahallelerin

    sınırlandırma işlemleri tamamlanıncaya kadar adalara verilen numaralar aralıksız birbirlerini izler.

    Madde 119 - Ek sınırlandırma krokilerinin düzenlenmesi sırasında:

    a) İki veya daha fazla adanın birleşmesi durumunda oluşan yeni adaya, birleşen eski adanın en küçük

    numarası verilir. Diğer numaralar, daha sonra oluşan ya da oluşacak adalara verilmek üzere saklanır.

    b) Bir adanın iki veya daha fazla adaya bölünmesi durumunda, eski ada numarası, adalardan uygun

    görülecek birinde bırakılarak, diğer adalara varsa eskiden iptal edilmiş ada numaralarından kalan

    numaralar, yoksa en son ada numarasını izleyen ada numaraları verilir.

    Madde 120 - Sınırlandırılması biten çalışma alanları için, pafta nitelikli altlıklara uygun ve yaklaşık

    ölçekte olmak üzere ada bölümü krokisi düzenlenir. Birkaç mahallenin ada bölümü krokileri bir altlık

    üzerinde gösterilebilir (Örnek 12).

    Madde 121 - Ada numaralarında karışıklık ve tekrar olmaması için, hangi adanın hangi paftada

    (paftalarda) bulunduğunu gösterir bir çizelge düzenlenir. Bu çizelgeler ada numarasına göre hazırlanır.

    Madde 122 - Çalışma alanı sınırı ve ada bölümleri krokileri birer asıl üçer kopya olarak düzenlenir.

    Asıları merkeze gönderilir. Örneklerinden bir takım kadastro müdürlüğünde bırakılır, bir takım ilgili belediye başkanlığı ya da köy muhtarlığına, bir takım da kadastro mahkemesine teslim edilir.

    III - Taşınmaz Malların Sınırlandırılması

    Madde 123 - Taşınmaz mal sınırlandırma, bir taşınmaz mala ait tapu kaydında, vergi kaydında veya

    herhangi bir resmi belgede belirtilen sınırların arazide gösterilmesi, bu sınırların arazide işaretlenmesi

    ve bu duruma göre de kroki olarak (sınırlandırma krokisi) bir kağıda çizilmesi işlemlerinden oluşur.

    Sınırlandırma ada esasına göre yapılır:

    Madde 124 - Sınırlandırma işlemleri, ölçü işlemleri ile birlikte veya ölçü işlemlerinden ayrı olarak

    yürütülebilir. Kadastro planlarının özel sektöre yaptırılması durumunda sınırlandırma, ölçü işlerinden

    önce yapılır.

    Madde 125 - Kamulaştırma işlemlerine ait sınırlandırma krokileri de bu Yönetmelik esaslarına göre

    düzenlenir.

    Madde 126 - Sınırlandırma krokileri içerdikleri bilgiler bakımından açık, kesin ve duraksamaya

    (tereddüde) yer vermeyecek biçimde düzenlenir.

    Madde 127 - Sınırlandırma krokilerinde, taşınmaz malların sınır ve cinsleri, sınır işaretleri, aidiyetleri ve

    içinde bulunan doğal ve yapay tesisler yaklaşık ölçekte, irtifak hakları ve belirsiz sınırlar röper ölçüleri

    ile gösterilir.

    Bu krokiler, kuzeye yönlendirilmiş olarak 297 mmx420 mm boyutlarında basılı kağıtlara yapılır (Örnek

    13)

    Madde 128 - Bir tek basılı kağıda sığmayan büyük adaların birkaç kağıda çizilmesi zorunlu olduğunda,

    her parça kağıda 1'den başlayarak parantez içinde yazılı numara verilir. Her parça krokide diğer

    parçaların ilgili sınır çizgileri ve parsel numaraları gösterilir.

    Her kağıda, parçaların birleşme durumunu gösterir bir indeks kroki çizilir.

    Bir parselin birkaç krokide gösterilmesi durumunda, parselin her parça krokideki bileşme noktaları A,

    B, C, D gibi harflerle işaretlenir.

    Madde 129 - Bir ada içindeki bütün parselere 1'den başlayarak parsel numarası verilir. Parsel

    numaraları adanın kuzey batısından başlar ve saat ibresi yönünde devam eder.

    Madde 130 - Sınırlandırma krokilerinde mülkiyet sınır çizgileri ve sınırlardaki tesisler özel işaretlerine

    göre gösterilir ve krokiler siyah renkte mürekkeplenir.

    Madde 131 - Sınır kırık ve köşe noktaları, noktada özel bir tesis varsa özel işaretiyle, yoksa bir nokta

    ile gösterilir.

    Belirli olmayan sınır kırık ve köşe noktaları en az üç değişmez noktadan röperlenir.

    Madde 132 - Sınırlandırma krokilerinde mecralar, açık ve kapalı geçitler, su boruları, kablo, elektrik ve

    telefon hatları, damlalık, tünel, aydınlık gibi her türlü irtifak hakları uzunluk ve genişlikleri ile gösterilir

    ve gerekirse röperlenir.

    Bu tesislerden sadece irtifak hakkı kurulmuş olanlar kadastro paftalarına aktarılır.

    Madde 133 - Demiryollarına geçtikleri her köy ve mahallede ayrı ada ve parsel numarası verilir ve

    sınırlandırma krokileri ayrıca yapılır.

    Bir kadastro çalışma alanı içindeki demiryolunun iki ve daha fazla parçalara ayrılması durumunda,

    parçalardan herbirine ayrı ada ve parsel numarası verilir.

    İki kadastro çalışma alanının ortak sınırına rastlayan demiryolu, çalışma alanlarından birine katılır.

    Madde 134 - Yapıların sokak kısmı hariç mülkiyet sınırlarındaki duvarlar aidiyeti ile gösterilir.

    Madde 135 - Sokak kapıları kapının bulunduğu yerde sadece ince bir okla göterilir ve kapı numaraları

    okun altına yazılır.

    Madde 136 - Belli edilmemiş olan imar ada, parsel köşeleri ve adalar içindeki bazı parsel sınırları,

    kesin olarak gösterilmemiş olan yangın yerleri ile tarla, bağ, bahçe iken adalar teşkili suretiyle parseller

    meydana getirilen ve poligon tesisleri olmayan yerlerde kadastro sınırlandırma ekibi tarafından bütün

    adaların köşe noktalarına ve adalar içindeki gerekli görülen önemli kırık noktalara, mevcut planlar

    uygulanmak suretiyle ada ve parsel köşe noktası beilrtme tesisi konur (Şekil 12, 17).

    İşaretleme işlemi belediye harita kadastro mühendisi veya fen memuru, yoksa yetkili bir eleman ile

    birlikte yapılır.

    Sınırlandırma ekibince bu işaretlere göre gerekli ölçü ve röper işleri yapılarak sınırlandırma krokileri

    düzenlenir.

    Tesislerin kısa zamanda kaybolma olasılığı varsa, sınırlandırma ve ölçü işleri bir arada yürütülür. Bu

    yerlere ait sınırlandırma krokileri, sınırlandırmaya katılan belediye yetkilisince de imzalanır.

    Madde 137 - Mülkiyet sınırları belli edilemeyen ve harita ya da planı bulunmayan yangın ve afet yerleri

    tek parsel olarak sınırlandırılır.

    Madde 138 - Tescil edilmiş tapu haritaları bulunan parsellerin sınırlandırılmasında bu haritalar

    gözönüne alınır ve sınırlandırma ona göre yapılır. Zemine uygulanamayan tapu haritalarından şeklen yararlanılır ve durum tapu haritası üzerinde açıklanır. Tapu haritaları ilgili kadastro tutanağına eklenir.

    Tapu haritası olan parseller, sınırlandırma krokisinin uygun bir yerinde gösterilir.

    Madde 139 - Sınırlandırma krokisi üzerinde, karşı ada cepheleri siyah çini mürekkebi ile ince olarak

    çizilir ve ada numaraları yazılır.

    Madde 140 - Sokak adları ya da numaraları, belediyeden alınarak uygun bir yerine çini mürekkebi ve

    blok harfleri ile yazılır.

    Madde 141 - Sınırlandırma krokilerinde bütün yapılar yapı malzemesi türleri ve kat sayısı ile, deniz

    kenarları, nehirler, dereler, su kanaları, kuyular, havuzlar vb. yapay ve doğal bütün tesisler özel

    işaretleri ile gösterilir. Akarsuların akış yönü bir okla işaretlenir.

    Madde 142 - Sınırlandırma krokilerinde, kat hakları bulunan parsellere ait kat hakkı krokileri, her parsel için ayrı basılı kağıtlara yapılır ve bu durum, parsellerin bulunduğu sınırlandırma krokisinde belirtilir.

    Madde 143 - Kat haklarını gösterir tamamlayıcı krokilerde taşınmaz mallara parsel numarası verilmez,

    sadece sınırlandırma krokilerinde olduğu gibi kapı numaraları gösterilir. Tamamlayıcı krokilerin uygun

    bir yerine "... nolu taşınmaz malın yararına ve krokideki röperlerine göre.... parsel üzerinde ve ....

    metre yüksekliğinde kat hakkı vardır" sözü yazılır.

    Madde 144 -Ada sınırlandırma krokisinin uygun bir yerine, üzerinde kat hakkı bulunan parsellerin

    numaraları yazılarak karşılarına "bu parselin aleyhine ve kat hakkını gösteren krokideki röperlerine

    göre.... metre yükseklikte .....ve ..... kapı nolu taşınmaz mallar vardır." sözcükleri yazılır.

    Madde 145 - Kat sayısının fazla olması durumunda, leh ve aleyhteki haklar belirtilerek krokileri

    düzenlenir.

    Madde 146 - Üzerinde kat hakkı bulunan taşınmaz malların sınırlandırma krokileri aşağıdaki gibi

    yapılır:

    a) Zemin ve katlara ait sınırlandırma krokilerinde taşınmaz malların sınırları, dış ve iç beden duvarları,

    ara duvarlar hariç olmak üzere, içten içe ölçülür. Bu krokilerde duvarların kalınlıkları gösterilir.

    b) Zemin sınırlandırma krokilerinde duvarlara, giriş ve avlu ile bağlantısı bulunması durumunda aynı parsel numarası; duvarların avlu ile ya da birbirleri ile bağlantısı olmaması durumunda, ayrı parsel

    numarası verilir. Parsel numarası alan bu duvarlar, kale duvarları gibi taranır,yapı cinsleri belirtilir.

    c) Katların sınırlandırma krokilerinde dış ve iç beden duvarları, zemin sınırlandırma krokisinde olduğu

    gibi gösterilir ve taranır. Bunlara ayrıca parsel numarası verilmez.

    Madde 147 - Kat mülkiyeti uygulanan alanlarda sınırlandırma krokileri aşağıdaki gibi düzenlenir:

    a) Kat mülkiyeti durumu düşünülmeden, normal bir parsel gibi taşınmaz malın sınırlandırma krokisi

    ada içindeki diğer parseller ile birlikte yapılır. Bu sınırlandırma krokisinin uygun bir yerin".....numaralı

    parsellerde kat mülkiyeti kuruludur" sözleri yazılır.

    b) Tapuda kat mülkiyetinin kuruluşuna esas olan kat planları projesi, bağımsız bölümlerin

    sınırlandırma krokisi yerine kullanılır. Katlar için ayrıca sınırlandırma krokileri yapılmaz. Bağımsız

    bölümlerin tesbitinde bu planlar ile kat mülkiyetinin kuruluşunda kullanılan ilgili diğer belgelerden ve

    zemin sınırlandırma krokilerinden yararlanılır.

    Madde 148 - Yapılaşmamış alanlarda sınırlandırma krokileri ölçü sırasında yapılabilir. Bu durumda

    düzenlenen ölçü krokilerinin altları kadastro ekibinin tüm üyeleri tarafından imzalanır.

    Ölçü işleri özel sektöre yaptırılacak yerlerde, ölçü işlerinden önce sınırlandırma krokisi düzenlenmesi

    zorunludur.

    Sınırlandırma krokisi yerine geçen ölçü krokileri, siyah renkte mürekkeplenir.

    Madde 149 - Aralarında anlaşmazlık olan parsellerin sınırları, sınırlandırma krokilerinde kurşun kalemle ve kesik çizgilerde gösterilir. Anlaşmazlık giderildikten sonra kroki mürekkeplenir.

    Madde 150- Sınırlandırma krokilerinde kazıntı ve silinti yapılamaz. Herhangi bir şekilde yapılmış olan yanlışlıklar aşağıdaki şekilde düzeltilir.

    a)Yanlış mürekkeplenen çizgile (X) işareti ile iptal edilerek doğrusu uygun biçimde çizilir.

    b)Rakam ve yazılardaki yanlışlıklar okunurluğu kaybolmayacak şekilde düz siyah bir çizgi ile iptal

    edilir. Doğrusu uygun biçimde yazılır.

    Yapılan düzeltmeler sınırlandırma krokisinin uygun bir yerinde açıklanır ve açıklamanın altı kadastro

    ekibi tarafından imzalanır.

    Madde 151 - Sınırlandırma krokileri için ek sınırlandırma krokisi yapılması gereken durumlarda, hangi

    parsel ya da parseller için ek krokiler yapılmış ise, asıl sınırlandırma krokisinde o parsel numaralarını

    içine alacak şekilde bir daire çizilir. Asıl sınırlandırma krokisinin uygun bir yerine "...numaralı

    parsellerin ek sınırlandırma krokileri vardır" sözleri yazılır.

    Ek sınırlandırma krokileri de kadastro ekibi ya da kadastro komisyonu tarafından imzalanır.

    Madde 152- Sınırlandırma krokileri ve ek sınırlandırma krokileri bir asıl iki suret olarak hazırlanır. Asıl

    sınırlandırma krokisi Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne, bir suret Tapu Sicil Müdürlüğüne verilir.

    Madde 153 - Mülkiyete konu olacak haritaların yapılmasında, ölçüden önce yapı, duvar, telörgü,

    tahtaperde, parmaklık gibi sağlam, net ve düzgün tesislerle belirli olmayan ve madde 127'ye göre

    röperlenen parsel sınırlarının köşe noktaları şekil 12'de gösterilen zemin tesisi ile işaretlenir.

    Madde 154 - Fotoğrametrik yöntemle haritası yapılacak alanların sıınrlandırma işlemi aynı esaslara

    göre yapılır ve belirsiz sınırlara madde 183'e göre hava işaretleri konulur.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: Detay Ölçmeleri

    I - Ölçülecek Unsurlar

    Madde 155 - Taşınmaz mal sınırları ile bütün binaların tamamı, parsel dahilindeki yüzölçümü 5 m2 den

    büyük müştemilatların tamamı, genel ve özel yollar, akarsular, sulama ve kurutma tesisleri, kum, taş

    ve maden ocakları, kültürel ve tarihi değeri olan unsurlar, yarma ve dolgular, istinat duvarları, her çeşit

    köprü ve menfezler, geçitler, bentler, çeşmeler ve kaynaklar, sıra ağaçlar, tek ve önemli ağaçlar, enerji

    hat ve direkleri, anıtlar, tarihi harabeler, genel meydanlardaki merdiven ve ilişkin tesisler, havuzlar,

    tramvay yolları, bordür taşları, yaya kaldırımlar, sabit benzin tankları, mahzenlere inen merdivenler,

    yeraltı tesislerinin görülen kısımları, demir yolları, ve geçitleri, duvarlar, tel, çit ve tahta perdeler,

    münferit mezarlar, parklar, hendek, ark, tonç, şev, kuyu., bütün yapma ve doğal sınır tesisleri, bağ,

    meyva ve gül bahçeleri, zeytinlik, fidanlık, incirlik, çayır, tarla, mera ve ormanlık gibi yerlerin sınırları,

    kayalık, döküntü ve blok taşlar, kumluk ve dere yatakları, sel izleri, nivelman noktalarının ölçülmesi

    esastır.

    Eşyükseklik eğrisi çizimi için ölçülmesi gerekli detay noktaları bir hektarlık alana uygun dağılımda en

    az 25 tane düşecek sıklıkta olmalıdır. Arazinin topoğrafik durumunun belirlenebilmesi için lüzumlu

    desen ve karakteristik noktalar ile yol ve sokakların eğitimini belirleyecek kadar noktanın da

    yükseklikleri ölçülür.

    Harita üreten kuruluşlar, işin gerekliliğine göre bu unsurlardan hangilerinin ölçüleceğini özel

    şartnamelerinde belirtilir.

    II - Yapılaşmış Alanlarda Detay Ölçmeleri

    Madde 156 - Yapılaşmış alanlarda detaylar ve parsel köşe noktaları elektronik uzunluk ölçerli aletlerle

    kutupsal olarak ve/veya prizma ile dik düşülerek ölçülür.

    Ölçüler, ada köşe noktaları koordinatlarının kontrollu olarak hesaplanmasını sağlayacak nitelikte olur.

    Çizimin bilgisayar destekli sistemlerle yapılması durumunda, bütün detay noktalarının koordinatları

    hesaplanabilmelidir.

    Madde 157 - Eşyükseklik eğrilerinin çizimi için gerekli detay ölçmeleri, elektronik uzunluk ölçerli

    aletlerle veya takeometrelerle yapılır.

    Madde 158 - Elektronik uzunluk ölçerli aletlerle yapılacak ölçmelerde;

    a) Parsel köşe noktalarının ölçümünde kullanılacak uzunluk ölçerlerin standart sapması

    (10 mm+ 10

    ppm)'den büyük olamaz,

    b) Yatay ve düşey açı ölçmeleri en az 1'c'yi doğrudan ölçebilen aletlerle yapılır.

    c) Ada, parsel ve yapı köşelerinin ölçülmesinde alınabilecek en büyük uzunluk, doğrultu bağlantısı

    yapılan nokta uzaklığının iki katını geçmemek üzere 400 m'den fazla olamaz.

    200 m'den fazla olan uzunluklar deniz yüzeyine ve Gauss -Krüger projeksiyon düzlemine indirgenir.

    d) Ölçülen yatay uzunluklar Madde: 80'deki esaslara göre deniz seviyesine ve Gauss-Krüger

    projeksiyon düzlemine santimetre inceliğinde indirgenir.

    e) Detay noktaları kendisine en yakın nirengi veya poligon noktalarından ölçülür.

    f) Detay noktalarının ölçüleri otomatik olarak kaydedilir. Kayıt işlemi idarenin izni ile elle yapılabilir.

    g)Detay ölçmeleri için, biri başlangıçta olmak üzere en az iki poligon veya nirengi noktasına bağlantı

    yapılır. Detay ölçümü tamamlandıktan sonra başlangıç noktasına tekrar bakılarak bağlantı kontrolu

    sağlanır.

    h) Bir noktadan yapılan ölçü işlemi tamamlandıktan sonra ölçülen alan içinde uygun dağılımda enaz üç

    uzunluk öçülür. Bu uzunluklarla, koordinatlardan bulunun değerleri arasındaki fark madde 159/i'de

    belirtilen miktarlardan fazla olamaz.

    i) Bütün detay noktaları koordinatlarının santimetre inceliğinde hesaplanması esastır.

    Madde 159 - Prizmatik Ölçmelerde;

    a) Uzunluğu 20 m, genişliği en az 1 cm ve 20 m'deki hatası 3 mm'den az olan çelik şeritler kullanılır.

    b) Dik uzunlukları 30 m'den, parsel sınırı olmayan detayların ölçülmesinde 50 m'den fazla olamaz.

    c) Ada köşelerine iki ayrı ölçü doğrusundan dik düşülür ve varsa poligon noktalarından uzaklıkları

    ölçülür.

    d) Dik çıkılan noktalar arasındaki cephe uzunlukları ölçülür ve prizmatik ölçü kontrolu sağlanır.

    c) Aynı doğrultu üzerinde bulunan bina ve parsel köşelerine düşülecek diklerin arası 50 m'den fazla

    olamaz.

    f) Adanın bütün kırık noktalarına dik düşülür.

    g) Prizma ile çıkılan dikler ölçü doğrusu olarak kullanılabilir. Bu durumda dik boyları yapılaşmış

    alanlarda 20 m, yapılaşmamış alanlarda 40 m'den fazla olamaz. Ölçü doğrusu olarak kullanılan

    diklerin uç noktalarına ek ölçüler yapılarak kontrol sağlanır.

    h) Uzatma ve bağlantı ölçülerinde uzatma miktarı esas uzunluğun 1/3 ünden fazla olamaz.

    i) Bina ve parsel cephelerinin uzunlukları ile bunların prizmatik ölçü değerlerinde hesaplanan uzunlukları arasındaki fark.

    d= 0,008 ?S+0,0003. S

    formülü ile bulunan miktardan fazla olamaz.

    S: m cinsinden cephe uzunluğu

    Aplikasyon amacı ile paftadan alınan ölçüler için bu formül ile bulunacak değerlere işaretlenmiş veya

    belirli noktalarda 0,02 m, belirsiz noktalarda 0,05 m eklenir.

    Madde 160 - Uzunluk ölçerli aletlerle, yapılan detay ölçmelerindeki eksiklikler, prizmatik olarak

    bütünlenebilir. Bu durumda, zeminde kesin belirli olan noktalar arası, işlem doğrusu olarak alınır. İşlem

    doğrusunun ölçülen uzunluğu ile, koordinatlarından hesaplanan uzunluğu arasındaki fark madde

    159/i'deki sınırı aşamaz.

    Prizmatik olarak da ölçülemeyen bina ya da parsellerin kırık noktaları, bağlama yöntemiyle kontrollu

    biçimde ve koordinatları hesaplanabilecek şekilde ölçülür.

    III - Yapılaşmamış Alanlarda Detay Ölçmeleri

    Madde 161 - Yapılaşmamış alanlarda detay ölçmeleri elektronik uzunluk ölçerli aletlerle kutupsal

    yöntemle yapılır.

    Yapıların köşe noktaları prizmatik olarak da ölçülebilir.

    Eşyükseklik eğrilerinin çizimi için kullanılacak detay noktaları ile 1/2000 ölçekli haritaların yapımında

    yapı olmayan detay noktaları, idarenin izniyle takeometrik olarak ölçülebilir.

    Madde 162 - Elektronik aletlerle yapılan ölçmelerde madde 158'deki prizmatik olarak yapılan

    ölçmelerde madde 159'deki esaslar uygulanır.

    Madde 163 - Takeometrik ölçüler, ölçü çizelgesine kaydedilir. Yatay uzunluklar, yükseklikler ve

    koordinatlar 1 cm incelikle hesaplanır ve çizelgede gösterilir. (Örnek 14).

    X, Y, H koordinatlarını doğrudan veren aletlerde sadece bu koordinatlar kaydedilir.

    IV- Detay noktalarının Numaralanması

    Madde 164 - Tüm detay noktalarına, ada biriminde birden başlayarak ölçme sırasına göre numara

    verilir. Bu numaralar ölçü krokisinde ve ölçü çizelgesinde gösterilir.

    Ölçü çizelgesinde prizmatik ve bağlama yöntemi ile ölçülen noktaların ölçme yöntemleri prizmatik (P),

    bağlama (B) harfleri ile belirtilir ve hesaplanan koordinatları yazılır.

    V-Ölçü Krokileri

    Madde 165 - Ölçü krokisi; bir adanın tüm ayrıntılarını, ölçü değerleri ve nokta numaraları ile gösteren

    kuzeye yönlendirilmiş olarak 297 mm x 420 mm'lik basılı kağıtlara yaklaşık ölçekle çizilen krokidir.

    Adadaki ayrıntılar, varsa sınırlandırma krokisinden ya da haritasından aynen veya büyütülerek alınır.

    Ayrıca ada çerçevesindeki ve içindeki yer kontrol noktaları ve komşu ada cepheleri gösterilir.

    Bu krokiye komşu krokilerinden aktarılacak bilgiler, yanına (n) harfi yazılmak suretiyle belirtilir.

    Ölçü krokilerindeki tüm detay bilgileri özel işaretleri ile gösterilir.

    Madde 166 - Sınırlandırma krokisi veya haritası bulunmayan adaların ölçü krokisi ölçme esnasında

    düzenlenir.

    Fenni doğrulukları kabul edilen tapu ve benzeri haritaların bulunduğu alanlarda, bu haritalar zemine

    uygulandıktan sonra, ölçülmek suretiyle sınırlandırma ve ölçü krokileri aynı anda düzenlenebilir. Eski

    haritalar belge olarak saklanır.

    Madde 167 - Bir adanın tamamının bir ölçü krokisi kağıdına çizilmemesi durumunda, ada uygun

    yerlerinden parçalanarak ayrı kağıtlara çizilebilir. Bu parçaların birleşme durumları ölçü krokilerinin

    uygun yerlerinde gösterilir.

    Madde 168 - Ölçü krokilerinde bütün detaylar ve tescili gereken haklar, özel işaretlerine göre gösterilir.

    Madde 169 - Ölçü krokilerinden aşağıdaki bilgiler bulunur:

    - İl ve ilçe adı

    - Mahalle veya köy adı

    - Pafta numarası

    - Ada numarası

    - Ölçü kroki numarası

    - Ölçünün yapıldığı tarih

    - Ölçüleri yapanın adı, soyadı, meslek ünvanı, tarih ve imzası.

    - Ölçüleri kontrol edenin adı, soyadı, meslek ünvanı, tarih ve imzası,

    -Ölçü krokilerinin uygun yerinde kuzey yönü belirtilir (Örnek 15).

    Madde 170 - Ölçme yetkilisi sınırlandırma krokilerindeki röperli noktaları röper ve sınır uzunluklarına

    göre zeminde yeniden belirleyerek ölçer. Röper ölçülerinde bir aykırılık olması durumunda idareye

    haber vererek bu röperin yeniden ölçülmesini ve sınırlandırma krokisi ile ölçü krokisinin uyumunu

    sağlar. Sınırlandırma krokisine düzeltme nedeni yazılır ve altı yetkilisince imzalanır.

    Madde 171 - Ölçü işleri tamamlandıkça kontrol mühendisi krokiyi kontrol eder ve "Kontrol edilmiştir"

    sözünü yazarak imzalar.

    Ölçüler, ölçme işleminden hemen sonra madde 159/i'deki esaslara göre kontrol edilir. Yanılma sınırını

    aşan ölçüler yenilenir. Ölçü krokisinin uygun yerine düzeltme nedeni yazılır ve altı yetkilisi tarafından

    imzalanır. Yanlış rakamların üzeri, okunurluğunu bozmayacak biçimde çizilerek, doğrusu üst tarafına

    yazılır.

    Madde 172 - Ek ölçü krokisi yapılması gerektiğinde, hangi parsel veya parseller için ek kroki yapılmış

    ise, asıl ölçü krokisinin o parsel numarasının etrafına kurşun kalemle bir daire çizilir. Ayrıca asıl ölçü

    krokisinin uygun yerine "........" parsellerin ek ölçü krokileri vardır" cümlesi yazılır ve altı ölçüyü yapan

    yetkili tarafından imzalanır.

    Madde 173 - Ölçü doğrusu üzerinden yapılan ölçülere ait rakamlar, ölçü doğrusuna dik olarak ve dik

    çıkılan noktanın ters tarafına yazılır. Son ölçü değerinin altına çift çizgi, küçük noktaların ve

    uzatmaların ölçü doğrusunu kestiği noktalara ait ölçü değerlerinin altına tek çizgi çizilir.

    Cephe ölçüleri, cephe çizgisi üzerine ve parelel olarak yazılır. Eğri sınırlar, iki tire arasına (e) harfi

    yazılarak belirtilir. Hesapla bulunan değerlerin sonuna (h) harfi yazılır. Bir defadan fazla yapılan ölçüler

    bir parantez içinde ve üst üste yazılır.

    Duvar kalınlıkları, dere ve yol genişlikleri olabildiğince yerlerine yazılır.

    Ölçü krokilerinde blok yazı sistemi kullanılır (Örnek 16).

    Madde 174 - Ölçü doğrularının başlangıç ve son noktası ile ölçülen noktaların zemin tesisinin cinsine

    göre demir boru için (b), beton veya taş için (t), çivi için (ç) ve duvardaki madeni röperler için (dr)

    harfleri konulur.

    Madde 175 - Yapıların kullanış amacı, yapı türü ve kat adedi belirtilir.

    Fabrika gibi büyük tesislere ait yapıların hangi amaçla kullanıldıkları (fabrika, idare binası, ambar gibi)

    tek tek gösterilir. Kamu binaları da belirtilir.

    Tarım yapılan alanların kullanma şekilleri belirtilir. Çayır, mera, ağaçlı çayır gibi bütün yeşillik alanlar

    ayrım yapılmadan yeşil alan olarak; park, bahçe ve meyvalıklar özel işaretleri ile gösterilir. Hiç bir işe

    yaramayan alanlar "yararsız arazi" biçiminde yazı ile gösterilir. Kazı yapılan alanların kullanış amaçları

    (kum ocağı, taş ocağı gibi) gösterilir. Diğer belirli amaçlar için ayrılmış olan yerler (askeri talim ve atış

    alanı gibi), su ile örtülü alanlar (gölcük, su birikintisi gibi), arazi içinde bulunan hendekler (kuru hendek

    veya sulu hendek gibi) yazı ile belirtilir.

    BEŞİNCİ BÖLÜM: Fotogrametri Yöntemi ile Harita Yapımı

    I - Tanımlar

    Madde 176 - Bu bölümde geçen nokta türlerine ilişkin tanımlar şunlardır:

    a) Kontrol Noktaları: Koordinatları jeodezik veya fotoğrametrik yöntemlerle hesaplanan noktalardır.

    Kontrol noktaları madde 6/b, c, d'de tamamlanan, poligon dışındaki, yer kontrol noktaları ile

    fotoğrametrik nirengi noktalarından oluşur.

    b) Fotoğrametrik Nirengi Noktaları: Koordinatları fotoğrametrik nirengi yöntemi ile hesaplanan kontrol

    noktalardır.

    c) Karakteristik Noktalar: Eşyükseklik eğrileri ile gösterilmeyen arazi topoğrafyasını tam olarak

    belirlemek üzere tepe, çukur, kokurdan vb. yerlerin özel nitelikli noktaları ile düz arazilerde belli

    aralıklarla seçilen noktalardır.

    II - Kapsam

    Madde 177 - Harita yapımında fotoğrametri yönteminin uygulanması durumunda 1/5000 ölçekli harita

    için "1/5000 ölçekli Standart Topoğrafik Fotoğrametrik Harita Yapımına Ait Teknik Yönetmelik" ;

    1/2000, 1/1000 ve 1/500 ölçekli haritalarda bu yönetmelikteki esaslar uygulanır.

    III - Kontrol Noktaları

    A- Genel Kurallar

    Madde 178 - Fotoğrametrik modelin değerlendirilmesine esas kontrol noktalarının koordinatları yersel

    ölçme yöntemleri ile veya fotoğrametrik nirengi yöntemi ile elde edilir.

    Madde 179 - Fotoğrametrik modelin değerlendirilebilmesi veya fotoğrametrik nirengi yönteminin

    uygulanabilmesi için arazide tesis edilecek nirengi ve nivelman noktalarının tesis, röper, ölçü ve

    hesapları bu yönetmeliğin ilgili bölümündeki esaslara göre yapılır. Ancak nokta konumu, sıklığı ve

    dağılımının belirlenmesinde bu bölümdeki esaslar uygulanır.

    Madde 180 - Her modele en az 5 nokta düşmesi ve bunların model içinde olabildiğince orta ve

    köşelere isabet etmesi için gerekli önlemler alınır.

    B - Hava İşaretleri

    Madde 181 - Bütün yer kontrol noktaları ve gerektiğinde fotoğrametrik nirengi noktaları ile zeminde

    işaretlenmiş taşınmaz mal sınır noktaları, havadan alınacak fotoğraflarda görünecek şekilde

    işaretlenir. Hava işaretleri duruma göre kireçleme, boyama, plaka veya band yerleştirme suretiyle

    yapılabilir.

    Gerekli durumlarda resimde belirgin noktalar düşey kontrol noktası olarak seçilip, zemin tesis ve

    ölçüleri yapılabilir.

    Madde 182 - Nirengi ve nivelman noktalarında hava işaretleri, nokta zemin işareti merkez olmak üzere

    resim ölçeğinde, D=50 mikrometre çapında bir daire ve bu dairenin (D/2) uzaklığında , eni (D/2) boyu

    (1.5xD) olan ve aralarında 120 o'lik açı bulunan üç dikdörtgen şeklinde yapılır (Şekil 13).

    Madde 183 - Kurumun isteğini bağlı olarak arazide sınır işaretleri ile belirlenmiş taşınmaz mal ve

    orman sınır noktaları, havadan alınacak resimlerde görünecek şekilde işaretlenir. Bu noktalara, zemin

    işareti merkez olmak üzere, resim ölçeğinde D=50 mikrometre kenar uzunluklu içi dolu kare şeklinde

    hava işaretleri yapılır (Şekil 14). Ayrıca, zemindeki doğrultusu fotoğraflarda tanınması zor olan

    sınırlarda, sınır doğrultusunda olmak üzere ve sınırın yaklaşık olarak ortasına, aynı en ve iki katı

    boyda dikdörtgen şeklinde tanıtma işaretleri yapılır (Şekil 15)

    C - Fotoğrametrik Nirengi

    Yer Kontrol Noktaları Dağılımı ve Sıklığı

    Madde 184 - Fotoğrametrik nirengi yöntemi uygulanması durumunda, yer kontrol noktalarının dağılımı

    ve sıklığı, fotoğrametrik nirengi yönteminin özelliklerine göre düzenlenir. Ancak hiçbir zaman blok kenarında yer kontrol noktalarının dağılımı i=2b ve blok içinde ise düşey kontrol noktalarının dağılım

    i=4b'den daha fazla olamaz.

    Burada

    b: Baz uzunluğu

    i: Yer kontrol noktası bandı aralığı,

    Fotoğrametrik Nirengi Noktaları Seçimi

    Madde 185 - Her resmin yaklaşık orta düşeyinde, standart noktalara olabildiğince yakın, düz yerlerde,

    kolay tanınabilen üç nokta fotoğrametrik nirengi noktası olarak seçilir. Bu noktaların komşu model ve

    kolonlarla ortak alanda bulunması gereklidir. Resimde bu özellikte doğal nokta bulunmaması

    durumunda yapay noktalar kullanılabilir. Seçilecek doğal noktaların yerleri resim arkasına çizilecek

    krokide gösterilir.

    Komşu model ve kolonlara nokta taşıma, stereoroskopik olarak en çok

    3 mikrometre doğruluğunda

    yapılır.

    Ölçmeler

    Madde 186 - Ölçmeler, koordinat ölçme doğruluğu

    3 mikrometreden küçük olan analitik

    değerlendirme aletleri ile yapılır.

    Madde 187 - Tüm noktalar, stereo ölçü sisteminde en az iki kere ölçülür, ortalamaları ile hesaba girilir.

    Hesaplama

    Madde 188 - Dengeleme, bağımsız model veya ek parametrelerle ışın demetleri yöntemlerinden birine

    göre, bloklar halinde yapılır.

    Blok büyüklüğü 500 modelden fazla olamaz.

    Dengelemede, önceden kaba ve sistematik hatalar ayıklanır ve yer kontrol noktalarının hataları da

    dikkate alınır.

    Madde 189 - Harita alanının birden fazla blokla örtülmesi durumunda, bloklar arasında en az bir

    kolonluk ortak bindirme sağlanır.

    Madde 190 - Dengeleme sonucunda düzeltmelerden hesaplanacak karesel ortalama hatalar, resim

    ölçeğinde konumda 8 mikrometre; yükseklikte (0,00005.h) değerinden daha büyük olmamalıdır. Her

    bir ölçüdeki kalıntı hata, bu değerlerin üç katından fazla olamaz (h: ortalama araziden uçuş yüksekliği).

    IV - Resim Çekimi

    Resim Ölçeği

    Madde 191 - Resim ölçeği, harita ölçeğinin 1/2000 olması durumunda, 1/8000; 1/1000 olması durumunda 1/5000; 1/500 olması durumunda 1/3000'den daha küçük olamaz.

    Planlama, Çekim Yönü ve Örtü Oranları

    Madde 192 - Resim alımından önce bir uçuş planı hazırlanır. Bu planda kolonlar, uçuş ekseni ve yönü,

    uçuş yüksekliği, örtü oranları, poz süresi ve aralığı, rüzgar yönü ve etkisi dikkate alınarak uçağın

    rotası, hızı, kamera tipi, uçuş tarihi ile diğer gerekli bilgiler bulunur.

    Madde 193 -Resimler, normal alım şeklinde çekilir ve resim eğiklik açıları

    5 gradı geçemez.

    Madde 194 - Değerlendirme, %60 boyuna ve % 30 enine örtülü resimlerden elde edilen modeller

    kullanılır. Uçuşun planlanan örtü oranlarından sapması, bunların % 5'ini geçemez.

    Madde 195 - Uçuşlar, bulutsuz ve sissiz havalarda ve saat 10-14 arasında yapılır. Güneş eğimi 300

    den az olan zamanlarda uçuş yapılamaz.

    Madde 196 - Resim çekimi Doğu-Batı veya Kuzey-Güney yönlerinde yapılır. Model alanının %

    20'sinden fazlasının suyla kaplı olması durumunda ve gereken diğer durumlarda ek uçuşlar yapılır.

    Madde 197 -Resim çekimi, proje alanını başta ve sonda en az iki model taşacak şekilde yapılır

    Kamera

    Madde 198 - Resim çekiminde ölçü, yorumlama, değerlendirme ve hız bakımından en uygun

    kameralar kullanılır. Hiç bir yerde ışınsal distorsiyon 10, teğetsel distorisyon 5 mikrometreyi geçemez.

    Görüntü yürümesi düzeltilebilmeli, ayırma gücü resim kenarlarında en az 80 çizgi/mm ve spektral

    aralığı geniş olmalıdır.

    Madde 199 - Her uçuş mevsiminden önce kameralar kontrol edilir. Ayrıca en az üç yılda bir fabrika

    seviyesinde bakım ve kalibrasyonları yaptırılır.

    Madde 200 - Sık veya yüksek yapıların bulunduğu yerleşme alanları ile çok dik arazi kesimlerinde

    resimler dar açılı kameralarla, diğer durumlarda normal veya geniş açılı kameralarla çekilir.

    Hava Filmleri

    Madde 201 - Resim çekiminde genel olarak siyah-beyaz, gerektiğinde renkli filmler kullanılır. Bu

    filmler, yüksek nitelikli, (0,10 mm) kalınlığında, polyester bazlı, emülsiyon ayırma derecesi en az 100

    çizgi/mm olmalıdır. Süresi dolmuş filmler kullanılamaz.

    Uçuş Sonuçlarının İncelenmesi

    Madde 202 - Pozlanan hava filmleri,nem ve sıcaklık etkilerinden korunabilecek özel kaplara yerleştirilir

    ve en kısa zamanda banyo edilir.

    Banyo edilen filmlerden fotoğraf kağıdına kontrakt baskıları yapılarak görüntü kalitesi, ölçeği, örtü

    oranları, fotoğraftaki açısal sapmalar, hava işaretlerinin tanınabilirliği, kolon açığı ve bulut gölgelerinin

    belirlenen sınırlar içinde kalıp kalmadığı kontrol edilir. Bu sınırları aşan alımlar varsa aynı uçuş

    mevsimi içinde, olabilirse aynı kamera ile yenilenir.

    Madde 203 - Uçuş sonuçlarının inceleme ve kontrolundan sonra gerçekleşen duruma göre uçuş

    grafikleri hazırlanır. Bu grafiklere uçuş kolonları, kolon başı, kolon sonu ve kırılma noktalarındaki resim

    numaraları ile film numaraları yazılır.

    V - Fotoğrafik İşlemler

    Madde 204 - Negatif film banyosu yüksek kontrast sağlayacak şekilde taze geliştiricilerle yapılır.

    Kurutma ısısı 60 oC den fazla olmamak üzere nemlilik oranına göre seçilir.

    Madde 205 - Değerlendirmede, kalınlığı 0,18 - 0,20 mm, ayırma gücü en az 80 çizgi/mm olan

    polyester veya benzer özelikte malzemeden yapılmış filmler veya kalınlığı 1.8 - 2,4 mm olan diapozitif

    cam plakalar kullanılır. Bunlar yüksek kontrastlı olmalı ve düzgünlük hatası

    12 mikrometreyi

    geçmemelidir. Diapozitif kopyalar kontakt baskı yöntemi ile elde edilmeli ve gerektiğinde kontrastları

    da dengelenmelidir.

    Madde 206 - Ülke güvenliği bakımından gizliliği bulunan bölgelerde yapılacak fotoğrafik ve kartografik

    işlemler MSB Harita Genel Komutanlığınca belirlenir.

    VI - Değerlendirme

    Madde 207 - Değerlendirme çizgisi, sayısal ve fotoğrafik yöntemlerle, analitik aletler veya sistemler

    kullanılarak yapılır. Kullanılan aletin koordinat ölçme doğruluğu

    3 mikrometreyi geçmemelidir.

    Gerektiğinde haritayı yapan veya yaptıran idarenin onayı alınmak koşulu ile prezisyonlu analog

    değerlendirme aleti de kullanılabilir. Bu durumda yöneltme için gerekli kriterler idare tarafından

    belirlenir ve bu yöneltmeliğin kontrolla ilgili esaslarına uygular.

    Madde 208 - Model alanının % 80'inden az kısımlardan streoskopik görüş sağlanan yarım modeller

    değerlendirilmez. Yarım modellerin yöneltmesi tam model şartlarında, ancak özelliklerine uygun

    yapılır.

    Yöneltme

    Madde 209 - İç yöneltme sonunda resim çerçeve noktalarındaki kalıntı hatalardan hiçbiri

    10

    mikrometreyi geçmemelidir.

    Madde 210 - Karşılıklı yöneltme en az 6 standart noktada ikişer kere paralaks giderilerek yapılır.

    Karşılıklı yöneltme sonunda ölçülen noktalardaki kalıntı paralaksların ortalama hatası

    5 mikrometreyi

    ve en büyük

    10 mikrometreyi geçmemelidir.

    Madde 211 - Mutlak yöneltme sonunda kontrol noktalarındaki kalıntı hatalar X ve Y koordinatlarında

    (0,07 mm. md): yükseklikte (

    0,001.h) değerini geçmemelidir. (md: değerlendirme ölçeği).

    Değerlendirme

    Madde 212 -Bu Yönetmeliğin ilgili maddelerinde sözü edilen detay noktaları, ölçeğin gerektirdiği sayısal doğruluğu sağlayacak nitelikte ve bilgi sistemine aktarılabilecek formda sayısallaştırılır.

    Gerektiğinde doğrudan çizim yapılabilir.

    Eşyükseklik eğrileri sayısal yükseklik modeli kullanılarak veya doğrudan çizilmek suretiyle elde edilir.

    Sayısal yükseklik modeli için seçilecek interpolasyon yöntemi, arazinin topografik karekterini tam

    yansıtacak, gerektiğinde ek ölçüleri değerlendirebilecek ve düzeltmeye imkan verecek özellikte

    olmalıdır.

    Madde 213 - Değerlendirme , önce model içindeki detay, sonra eşyükseklik eğrileri, aynı altlığa veya

    ayrı altlıklara, doğrudan aletle veya daha sonra sayısal arazi modelerinden kazınır, pozlanır veya

    çizilir.

    Çizim

    Madde 214 -Çizim, model kenarlarından 2 cm içerdeki alanı kapsayacak şekilde yapılır ve

    değerlendirilmiş komşu paftalarla kenar uyumu sağlanır.

    Çizim, bu Yönetmeliğin çizimle ilgili genel hükümlerine ve ekli özel işaretlere uygun olarak yapılır.

    Her modelin değerlendirmesi tamamlandıktan sonra değerlendirme ve çizim kontrol edilir.

    Madde 215 - Değerlendirme sırasında çizimin kurşun kalemle yapılması durumunda, kazıma veya

    mürekkepleme işlemi kurşun kalem izlerine tam uyularak yapılır.

    Madde 216 - Çizim için özellikleri madde 237'de belirtilen altlıklar kullanılır.

    Madde 217 - Çizim bilgisayar destekli çizim sistemleriyle yapıldığında, bunların ayırma gücü 0,01 mm,

    çizim veya noktalama doğruluğu

    0,10 mm'den daha büyük olmamalıdır.

    Madde 218 - Eşyükseklik eğrileri çiziminde, madde 248 - 254'deki esaslar uygulanır.

    Mürekkepleme

    Madde 219 - Altlıkların mürekkeplenmesinde, pafta altlığı ile kimyasal etkileşime giren özel

    mürekkepleri kullanılır. Kullanılan malzemeler, çizim yüzeyinde herhangi bir dağılma ve kalkma

    yapmayacak özellikte olmalıdır.

    Kazıma yapılması durumunda, aynı uçla çizilen çizgiler arasında 0,025 mm'den daha fazla kalınlık

    farklı olmamalı, kesişme noktalarında açılma ve soyulmaya meydan vermeyecek malzemeler

    kullanılmalıdır. Kazıma uçlarının çizgi kalınlıkları sık sık kontrol edilmelidir.

    VII - Kontrol

    Madde 220 -Çizgisel ve fotoğrafik değerlendirilmiş paftalarda konum, yükseklik ve eşyükseklik eğrileri

    için yapılacak kontrollerde bu Yönetmeliğin kontrol işleri bölümündeki esaslara uyulur.

    VIII - Fotoğrafik değerlendirme

    Madde 221 - Fotoğrafik olarak değerlendirilecek proje alanlarında, resim çekimi dar açılı kamera ile

    yapılır.

    Resimden ortofotoya büyültmede, büyültmenin sınır değerleri kullanılmamalıdır. Kontakt tab ve

    kamera çalışmalarında pozlama, tramlama, altlıkların çakıştırılmaları ve fotoğrafik işlemler, ortofotodan

    beklenilen doğruluğu ve niteliği sağlayacak şekilde özenle yapılmalıdır.

    Madde 222 - Ortofoto harita için gerektiğinde eş yükseklik eğrileri, bu Yönetmeliğin ilgili

    maddelerindeki koşulları sağlayacak şekilde sayısal yükseklik modellerinden türetilir.

    Madde 223 - Ortofoto altlığı olarak ölçek koruyan, resim okuma ve yorumlamasını kolaylaştırıcı

    özelliklere sahip malzemeler kullanılır.

    Madde 224 - Fotografik değerlendirmede pafta açımı, kare ağı, sözel bilgiler ve özel işaretler bu

    Yönetmeliğin ilgili maddelerine uygun olarak yapılır.

    IX - Bütünleme

    Madde 225 - Resimlerde ağaçlık ve nedenlerle görülmediğinden, yanlış yorumlandığından ya da

    unutulduğundan dolayı değerlendirilmeyen gerekli detaylar, bu Yönetmelik esaslarına göre yapılacak

    yersel ölçümlerle bütünlendikten sonra mürekkeplenir.

    Ölçüler yer kontrol noktalarından ya da zemin tesisi bulunan sınır köşe noktalarından yararlanılarak

    yapılır.

    X - Çoğaltma

    Madde 226 - Çoğaltma işlemi kartoğrafik kamerada veya kontakt tab makinalarında yapılır.

    Madde 227 -Haritalar, genel olarak detay ve eşyükseklik eğrileri bir arada, öncelikle iki renkli olarak,

    kromlu kopya veya fotoğraf yöntemlerinden birine göre aslı niteliğinde çoğaltılır. Ölçek korumanın

    önem taşımadığı durumlarda, ozalit veya fotokopi yöntemi ile çoğaltma yapılabilir.

    Gerektiğinde detay ve eşyüksekliğin eğrileri ayrı altlıklarda olmak üzere üretilebilir.

    Madde 228 - Kamera ve kontakt tab çalışmalarında optik kalitesi yüksek, kalınlığı ve iç rengi homojen

    filtreler kullanılır.

    Madde 229 - Kartoğrafik kamerada yapılan büyültme ve küçültme işlemlerinde bunların oranlarına

    uygun objektif ve diyafram açıklığı kulanılır. 1/1'lik alımlar kontakt kopya yöntemi ile yapılır. Yüksek

    doğruluk gerektiren işlerde tramlama ve aşamalı pozlama tekniği uygulanır.

    Madde 230 - Pozlama süreleri ve uygun diyafram açıklığı seçimi, testler ve yoğunluk kontrolleri ile

    belirlenecek kopya kalitesi değerlendirilir.

    Madde 231 - Çoğaltma işleminde çabuk düzleşecek kadar yumuşak, hızlı işlenebilen, kolay kuruyan,

    emülsiyon ayırma derecesi 80 çizgi/mm den fazla olan filmler kullanılır. Normal çalışmalarda genel

    olarak 0,10 mm, montaj çalışmalarında 0,18 mm kalınlığında, polyester bazlı, yüksek dansite ve poz

    toleranslı filmler kullanılmalı. Bu filmlerin genleşme kat sayısı (0,00003) 1/oC'den fazla olmamalıdır.

    Madde 232 - Emülsiyonsuz kopya altlıklarına emülsiyon yaymada, kopya yöntemine ve kullanılan

    altlığın özelliklerine göre uygun emülsiyon, merdane, hız ve ısı seçilmelidir.

    XI - Arşivleme

    Madde 233 - Fotoğrametrik yöntemle harita yapımına ilişkin aşağıda yazılı bilgi ve belgeler bu

    Yönetmeliğin öngördüğü düzenle arşivlenir:

    - Blok sınırları ve kontrol noktalarının dağılımını gösterir kanava.

    - Arazide işaretlenen fotoğrametrik nirengi noktalarının röper krokileri,

    - Uçuş planı, uçuş grafiği ve raporu.

    - Banyo edilmiş hava filmleri ve kontrol raporu.

    - Fotoğraf kartları ve diapozitifler.

    - Fotoğrametrik nirengide model-nokta ilişkilerini gösteren indeks harita.

    - Ölçü ve dengeleme çıktıları,

    - Orijinal ölçüler

    - Yer kontrol noktalarının koordinatları ve düzeltmeleri

    - Fotoğrametrik nirengi koordinatları ve düzeltmeleri.

    - Doğruluk ölçütleri

    - Yöneltme parametreleri.

    - Model protokolleri.

    - Sayısal ve/veya çizgisel, ya da fotoğrafik, konum ve yükseklik bilgileri.

    - Sonuç raporu.

    - Gerekli görülen diğer bilgi ve belgeler.

    Madde 234 - Değerlendirmede kullanılan diapozitif cam ve filmler 5 yıl süre ile; hava filmleri teknik

    niteliğini kaybedinceye kadar özel kutularında, kilitli veya yangın tehlikesinden uzak, klima donatımlı

    yerlerde arşivlenir.

    Madde 235 - Kullanılacak fotoğraf ve banyo malzemeleri özel soğutucu sistemle donatılmış depolarda

    korunur.

    ALTINCI BÖLÜM: Çizim İşleri

    I - Pafta Bölümleme ve Adlandırma

    Madde 236 - Ülke pafta bölümü içindeki bir 1/5000 ölçekli pafta, pafta kenarları iki eşit parçaya

    ayrılmak suretiyle 4'e bölünerek 1/2000 ölçekli pafta;

    1/2000 ölçekli paftalar, pafta kenarları iki eşit parçaya ayrılmak suretiyle 4'e bölünerek 1/1000 ölçekli

    pafta;

    1/1000 ölçekli pafta, pafta kenarları ile eşit parçaya ayrılmak suretiyle 4'e bölünerek 1/500 ölçekli pafta

    oluşturulur.

    1/5000 Ölçekli paftaların bölünmesiyle oluşturulan 1/2000, 1/1000 ve 1/500 ölçekli paftaların köşe

    koordinat değerleri ve paftaların adlandırılması Şekil 16/1 ve 16/2'de gösterildiği gibidir.

    II - Pafta Altlığı ve Boyutları

    Madde 237 - Pafta altlıkları, genleşme kat sayısı 0,00014 1/oC'den az ve kalınlığı 0,10-0,25 mm

    arasında olan, kurşun kalemle çizime elverişli, altlık ile kimyasal birleşmeye giren özel mürekkebi ile

    çizgi veya yazı yazıldığında çizim yüzeyinde dağılma veya kalkma yapmayan, kırılma ve yırtılmaya

    dayanıklı saydam ve sert malzemeden yapılmış olmalıdır.

    Madde 238 - Pafta altlığı boyutları 1/2000, 1/1000 ve 1/500 ölçeklerde 70 cm x90 cm dir.

    III - Pafta Kenar Bilgileri

    Madde 239 - Pafta çizim alanını belirleyen kenar çizgileri paftanın kuzey, güney kenarlarında ve doğu,

    batı kenarlarında olabildiğince eşit boşluk kalacak biçimde çizilir. Karelaj 100 mm aralıklarla

    koordinatoğraf veya kare plakla yapılır.

    Madde 240 - Pafta kenar çizgileri, dolu doğru parçası olarak; karelaj kesişme noktaları 5 mm'lik artı

    işaretleri biçiminde 0,1 mm kalınlığında çizilir.

    Madde 241 - Pafta numaraları, paftaların üst kenar çizgisine paralel ve 10 mm yukarısına, pafta üst

    kenar çizgisine ortalayacak şekilde 7 mm yükseklikli dik harflerle yazılır

    Madde 242 - Komşu pafta numaraları, 3 mm yükseklikli harf ve rakamlar ile komşu olduğu pafta kenar

    çizgisine paralel, 3 mm dışında ve pafta kenar çizgisini ortalayacak biçimde yazılır.

    Madde 243 - Karelaj kesişme noktalarının koordinat değerleri, okuma yönü büyüme doğrultusunda

    olmak üzere; (X) değerleri paftanın sol kenar boşluğunda, (Y) değerleri paftanın alt kenar boşluğunda

    ve eksenlerine dik yönde 4 mm yükseklikte dik rakamlarla yazılır.

    Pafta köşe koordinat değerleri, pafta köşelerinde ve pafta kenar çizgilerine paralel olarak yazılır.

    Madde 244 - Paftanın sağ altına çizilecek 30 mmx40 mm boyutunda bir grafik üzerinde, pafta içindeki

    kadastro çalışma alanı sınırları gösterilir.

    IV - Pafta Çizimi

    Madde 245 -Pafta içindeki bütün yer kontrol noktaları, koordinat değerleri ile özel işaretlerdeki biçim ve

    büyüklükte çizilir. Aralarındaki uzaklıklar zemindeki ölçü uzunlukları ile kontorl edilir. Farklar, harita

    üzerinde 0,1 mm'i geçemez. Nokta numaraları ve kotları özel işaretlerine göre mürekkeplenir.

    Madde 246 - Parsel köşe noktaları, hesaplanmış koordinat değerlerine göre paftaya konulur.

    Madde 247 - Paftalara, sınırlandırma ve ölçü krokilerinde gösterilen bütün detaylar ile irtifak hakları;

    araları 0,5 mm'den az olan park, yol, duvar vb. parsel çizgileri, ölçeğe bağlı olmaksızın, sınır noktaları

    esas alınarak özel işaretlerine göre çizilir.

    Madde 248 - Eşyükseklik eğrileri, arazinin engebe durumunu belirleyecek şekilde ve 1/2000 ölçekte 2

    m, 1/1000 ve 1/500 ölçeklerde 1 m aralıklarla çizilir.

    Madde 249 - Eşyükseklik eğrilerinin çiziminde en yakın noktaların kodları esas alınır.

    Madde 250 - Eşyükseklik eğrileri 0,13 mm, her beş yükseklik eğrisinde bir 0,25 mm kalınlığında çizilir.

    Madde 251 - Arazi eğimine göre eşyükseklik eğrileri arasının 2 mm'den az olması durumunda yalnız

    kalın; 20 mm'den fazla olması durumunda aralarına kesik çizgilerle bir ara eğri çizilir.

    Madde 252 - Kalın çizilmiş eğriler üzerinde 200 mm aralıkla bırakılacak boşluklara, arazinin artan

    eğimi doğrultusunda olmak üzere, haritanın okuma ve kullanımını kolaylaştıracak şekilde eğrinin

    yükseklik değeri yazılır.

    Madde 253 - Eşyükseklik eğrileri, yol, nehir, kanal, ark vb. çift çizgli detaylar ile şev sınırlarını ve bina

    vb. kapalı detayları kesmezler.

    Madde 254 - Arazi topoğrafyasını tamamlamada yardımcı olacak tepe, çukur ve şev dip ve üstlerindeki

    karakteristik noktalar ile gerekli görülen diğer noktalar paftada işaretlenerek yükseklik değerleri cm

    inceliğinde yazılır.

    Madde 255 - Detay noktaları haritada en az 0,2 mm konum doğruluğunu sağlayacak nitelikte olmak

    üzere paftaya konur.

    Madde 256 - Çizimi kontrol edilen paftalar sınırlandırma ve ölçü krokileri dikkate alınarak, parsel sınır

    çizgileri 0,3 mm kalınlığında siyah renkte mürekkeplenir. Sınır köşe ve kırık noktalarına balastro ile

    0,75 mm çapında küçük daireler çizilir. Bina ve yapılır özel işaretlerdeki gibi gösterilir ve resmi

    binaların üzerine adları yazılır.

    Madde 257 - Ada ve parsel numaraları, diğer yazı ve çizgileri örtmeyen, ada ve parsellerin

    olabildiğince orta yerine siyah mürekkeple özel işaretlerdeki gibi yazılır.

    Madde 258 - Çizimler genel olarak pafta kenar çizgilerine kadar yapılır ve çizim kontrolu yapıldıktan

    sonra mürekkeplenir.

    Ancak kenar çizgisi ile bölünen parseller büyük kısmın bulunduğu paftanın kenarlarında da kurşun

    kalemle çizilerek bütünlenir.

    YEDİNCİ BÖLÜM : Yüzölçümü Hesapları

    Madde 259 - Parsellerin yüzölçümleri, köşe noktalarının koordinatları ile desimetrekareye kadar hesaplanır.

    Kontrol amacı ile ada veya parsel topluluğunun yüzölçümleri grafik yöntemle hesaplanarak parsel

    yüzölçümleri toplamı ile karşılaştırılır. Bu iki hesaptan bulunan yüzölçümü farkı,

    f= 0,013?M.F+0,0003 F

    formülünün verdiği miktardan büyük olamaz. Farkın büyük olması durumunda çizim ve hesaplar

    kontrol edilerek hata giderilir.

    M: Ölçek paydası

    F: m

    cinsinden alan.

    Madde 260 - Yapılaşmamış alanlarda idarenin izini ile parsellerin yüzölçümleri grafik olarak

    hesaplanabilir.

    Parsellerin yüzölçümleri ayrı ayrı grafik yöntemle hesaplandıktan sonra ada ve parsel topluluklarının

    yüzölçümleri de aynı yöntemle hesaplanır ve bu topluluğa giren parsel ve yüzölçümlerinin toplamı ile

    karşılaştırılır. Aradaki fark,

    f= 0,0004. M?F+0,0003 F

    formülünün verdiği miktardan büyük olamaz. Bu fark parsellerin yüzölçümleri ile orantılı ve

    desimetrekare birimine kadar dağıtılarak geçerli parsel yüzölçümleri bulunur.

    Madde 261 - Planimetre ile grafik olarak yapılan yüzölçümü hesaplarında planimetre katsayısı, madde

    260'deki formülden bulunan yanılma sınırlarından küçük olmalıdır.

    SEKİZİNCİ BÖLÜM : Araziye Uygulama (Aplikasyon)

    1 - Genel Kurallar

    Madde 262 - Aplikasyon; Harita yapımı için düzenlenen ölçü krokilerinde yazılı zemin ölçü değerleri ile,

    ölçü belgeleri bulunmadığı zaman plan veya haritasından alınacak değerlere göre (kutupsal -

    ortogonal) veya en az bu incelikteki başka bir yöntemle nirengi, poligon nivelman ve diğer sabit

    noktalara dayanılarak yapılır.

    Koordinat değerlerinden hesaplanan veya harita üzerinden alınan uzunluk ölçüleriyle aplikasyon

    yapılmasının zorunlu olduğu durumlarda, bu uzunluklar 200 m'den fazla ise, madde 80'deki bağıntı ile

    arazi yüzeyine dönüştürülür. Bu dönüştürme hesaplamasında örnek 17'deki çizelge kullanılır.

    Madde 263 - Mülkiyete konu olan ve tescili gereken plan ve projelerin zemine uygulanması için

    hazırlanacak uygulama haritaları, aslı niteliğindeki ölçek koruyan kadastro planı kopyaları üzerine

    çizilir. Kesinleşmiş kadastro sınırlarının aplikasyonu için uygulama haritası hazırlanmaz ve röleve

    ölçüsü yapılmaz.

    Madde 264 - Aplikasyon alanında, harita ve zeminde yeteri kadar aplikasyona esas ölçü doğrularını

    meydana getirecek sabit tesis bulunmaması durumunda yer kontrol noktası sıklaştırması yapılır.

    Madde 265 - Aplikasyon yapıldıktan sonra, detay noktaları ve parsel sınır noktaları için gerekli kontrol

    ölçüleri yapılır. Bundan sonra, yakındaki tamamlanmamış da olsa, tüm binalar dahil yer kontrol

    noktalarından yeterli röper ölçüleri alınır ve zeminde belirli olmayan sınır noktaları şekil 12'deki gibi

    işaretlenir.

    Madde 266 -İmar uygulama planlarının araziye uygulanabilmesi için önce uygulama haritasının yapılması zorunludur. Bu uyulama haritalarında, yol ve geçitlerin eğri ve yay olan kısımlarının

    geometrik elemanları belirtilir ve temel noktalarına Şekil 12'deki zemin teisleri konulur.

    Madde 267 - İmar haritalarının aplikasyonu aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Uygulama krokileri düzenlenir.

    b) Uygulama krokilerine göre aplikasyon yapılır.

    c) Aplikasyon kusurları giderildikten sonra, röleve alımı yapılır.

    d) Plan ve haritaların bu Yönetmelik esaslarına göre röleve ölçüleri yapılarak bu ölçülerle yeniden

    çizilir.

    Madde 268 - Ada köşeleri vb. noktalar iki yerden araziye uygulanır ve kontrolü yapılır.

    Madde 269 -Plan ve haritalardan ölçü almak suretiyle yapılan uygulamalardaki hata, plan, çizim hata

    sınırını geçemez.

    Uygulama haritasının aplikasyonda ve ölçü belgeleriyle yapılan uygulamalarda da aynı yanılma sınırı

    geçerlidir.

    Madde 270 - Aplikasyonu yapılan ada köşelerine Şekil 17'deki ve belirsiz parsel köşelerine Şekil

    12'deki zemin işaretleri konulur.

    II - Yetki ve Sorumluluk

    Madde 271 - Mülkiyet sınırlarının aplikasyonu ve mülkiyete ilişkin yer gösterme işlemleri, yetkili

    kadastro teknik elemanlarınca yapılır.

    Madde 272 - Mülkiyete konu olmayan detayların ve zemin kodlarının aplikasyonu, uygulanmış

    mülkiyet sınırları gözönünde bulundurularak, uygulama haritaları ve imar çaplarına uygun şekilde, ilgili

    belediye harita teknik elemanlarınca yapılır.

    Şehiriçi yolları aplikasyonunda her iki idarenin teknik elemanlarınca ortaklaşa uygulama yapılması

    esastır. Bu tür uygulamalarda mülkiyete ilişkin sorumluluk kadastro mühendisi veya teknik elemanına,

    diğerlerine ilişkin sorumluluk belediye harita kadastro mühendisi veya teknik elemanına aittir.

    Madde 273 - Taşınmaz mal sahiplerinin isteği üzerine yetkili elemanlarca zeminde çalışma yapılarak

    tespit edilmiş olan parsel köşe ve sınır noktalarının zemine uygulanmasına yarayan ölçüler ve parselin

    paftasındaki durumu da dikkate alınarak bir aplikasyon krokisi düzenlenir ve mürekkeplenir.

    Aplikasyon taleplerinin ne zaman ve hangi görevlilerince karşılanacağını belirten bir izleme çizelgesi

    düzenlenir.

    Madde 274 -Aplikasyon krokileri yetkili elemanlar ve parsel malikleri ile diğer ilgililerce imzalanır. Bu

    krokinin aslı pafta bazında arşivlenir.

    DOKUZUNCU BÖLÜM: Kontrol İşleri

    I - Genel Kurallar

    Madde 275 - Haritaların kontrolü harita kadastro mühendisleri tarafından yapılır.

    Madde 276 - Haritaların kontrolunda aşağıdaki hususlar incelenir.

    a) Yer kontrol noktalarının tesis, röper, ölçü , hesap ve kanavaları,

    b) Detayların konum ve yükseklikleri,

    c) Yüzölçümü hesapları.

    d) Bu yönetmeliğin öngördüğü, sınırlandırma krokisi, ölçü krokisi, koordinat özet çizelgesi vb belgeler.

    Madde 277 - Kontrol ölçülerinde, en az yapımdaki nitelik ve incelikte olan aletler kullanılır ve yöntemler

    uygulanır.

    II- Yer kontrol Noktaları

    A - Nirengi Kontrolü

    Madde 278 - Harita yapımında yeni tesis edilen nirengilerden uygun dağılımdaki en az 1/4'ünün tesis

    ve röperleri kontrol edilir.

    Madde 279 - Harita yapımında kullanılan eski ve yeni tesis edilen nirengilerde semt ve kenar

    kontrolları yapılır.

    Semt Kontrolu

    Madde 280 - Nirengi kenarları semt kontrolu aşağıdaki şekilde yapılır:

    a) Harita yapım alanında uygun dağılımda, görüş alanı geniş, üç ara nirengi noktasına alet kurulur ve

    görülebilen bütün nirengilere bakılarak 4 silsile doğrultu ölçüsü yapılır.

    b) Ölçülen açılara madde 34'deki bağıntıdan yararlanılarak projeksiyon düzeltmesi getirilir.

    c) Bakılan noktalardan, derecesi en yüksek olan doğrultu esas alınarak bu açılar harita kuzeyine

    yönlendirilir.

    d) Yönlendirilmiş açılar, ilgili doğrultuların koordinatlarıyla hesaplanan semt açıları ile karşılaştırılır.

    Aradaki fark ara nirengilerde

    20cc, tamamlayıcı ve dizi nirengilerden

    40cc den fazla olamaz.

    Kenar Kontrolu

    Madde 281 - Nirengi kenar kontrol aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Semt kontrolu için alet kurulan ara nirengi noktalarından ölçülebilen nirengi kenarları ölçülür.

    b) Ölçülen uzunluklar, deniz yüzeyine indirgenir ve bunlara proeksiyon düzeltmesi getirilir.

    c) Elde edilen kenarlar ile bunların abris değerleri arasındaki farkların kenarlara oranı, ara nirengilerde

    1/40000, tamamlayıcı nirengilerde 1/15000'den büyük olamaz.

    B - Poligon Kontrolu

    Madde 282 - Harita alanındaki poligon noktalarından uygun dağılımda % 10'unun tesis ve röperleri ile

    en az beş poligonun dip sigortası kontrol edilir.

    Koordinat Kontrolu

    Madde 283 - Poligon koordinat kontrolu aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Harita alanı içinde, uygun dağılımda üç nirengi noktasına elektronik uzaklık ölçerli alet kurularak,

    önce uzak bir nirengi noktasına bağlantı yapılır ve 1 km mesafe içindeki görülebilen poligon

    noktalarının açı ve kenar uzunlukları, bu Yönetmelik esaslarına göre ölçülür.

    b) 200 m'den uzun olan kenarlar deniz düzeyine indirgenir ve bu kenarlarla bunlara ait doğrultulara

    prejeksiyon düzeltmesi getirilir.

    c) Elde edilen kenar ve doğrultularla hesaplanan poligonların koordinatları ile önceki koordinatları

    arasındaki farklar (dyi ve dxi ) bulunur.

    d) Bu farklar

    10 cm'yi geçemez. Ayrıca tüm noktalar için

    ds=

    ?(dy

    + dx

    )

    bağıntısı ile bulunacak ds'lerin ortalaması

    7 cm'den fazla olamaz.

    Madde 284 - En az 50 poligon olmak üzere, tüm poligonların % 5 ila % 20'si bu şekilde veya değişik

    güzergahlara ait noktalardan oluşturulacak güzergahların ölçülmesi ile kontrol edilir. Bu durumda da

    dy, dx ve ds miktarları yukarıdaki sınırları geçemez.

    C - Nivelman Kontrolu

    Madde 285 - Nivelman kontrolu, Rs noktaları arasında yapılan ana nivelman, yine Rs. ler arasında

    poligonlara da uğrayarak yapılan teknik nivelman ölçüleri şeklinde veya elektronik uzaklık ölçerli

    aletlerle kutupsal olarak yapılır.

    Yalnız Rs noktaları arasında yapılan nivelman ölçüsünde Rs noktalarının eski kotları ile yeni kotları

    arasındaki fark 3 cm'den, ortalaması, 1,5 cm'den; poligon noktalarında ise 5 cm den, ortalaması 2,5

    cm'den fazla olamaz.

    III - Kesit Kontrolü

    Madde 286 - Kesit kontrolü, yersel ve fotogrametri yöntemiyle yapılan paftalarda kotu bilinen iki yer

    kontrol noktası arasında kesitler alınarak yapılır.

    Madde 287 - Kesit kontrolu aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Harita alanı içinde uygun dağılımda ve değişik eğimli 200 m ila 400 m uzunluklu en az dört ayrı

    yerde kesitler alınır.

    b) Kesit doğrultusu üzerinde, arazi eğimine bağlı olarak 5 m - 20 m aralıklarla noktalar alınarak

    bunlara, nivelman ya da elektronik uzaklık ölçerli aletlerle kot verilir.

    c) Bu noktaların ölçülen kotlara ile eşyükseklik eğrilerinden hesaplanan kotları arasındaki farkların %

    90'ı eşyükseklik eğrisi aralığının 1/3'ünde, % 10'u da bir düzeç eğrisi aralığından fazla olamaz.

    d) Fotoğrametrik yöntemle bulunan karakterisitik nokta yüksekliklerinin arazi ölçmeleri ile bulunan

    değerinden farklı eşyükseklik eğrisi aralığının 1/6'sını geçemez.

    IV - Detay Kontrolu

    A - Pafta Gezimi

    Madde 288 - Değişik, detay özelliği bulunan alanlarda en az üç pafta olmak üzere, tüm paftaların %

    10'u arazideki detaylarla karşılaştırılarak, detayların tamamının paftada bulunup bulunmadığı kontrol

    edilir.

    B - Konum Kontrolu

    Yersel Yöntemlerle Yapılan Paftaların Kontrolu

    Madde 289 - Detay noktalarının konum kontrolu aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Elektronik uzunluk ölçerli alet bir nirengi veya poligon noktasına kurularak başka bir nirengi veya

    poligon noktasına bakıldıktan sonra, görülebilen 200'm den yakın detay noktalarının açı ve uzunlukları

    ölçülür.

    b) Ölçülen noktaların hesaplanan koordinatları ile önceki koordinatları arasındaki farklar (dyi - dxi )

    bulunur.

    c) Bu farklar

    15 cm'yi geçemez. Ayrıca, her poligondan ölçülen noktalar için madde 289'daki bağlantı

    ile bulunacak ds'ler ortalaması

    10 cm'den fazla olamaz.

    Fotoğrametrik Yöntemle Yapılan Paftaların Kontrolu

    Madde 290 - Fotoğarmetrik yöntemle yapılan paftaların konum kontrolu aşağıdaki yollardan birisi ile

    yapılır:

    1 - Uzunluk ölçüleriyle

    a) Her paftada arazide kesin belirli bir nokta (A ve B) seçilip birleştirilir.

    b) Kontrol doğrusu ile parsel sınırlarının kesişme noktaları arazide belirlenir. Bunların A'dan olan

    uzaklıkları arazide ve paftada ölçülerek farkları (Vi ) hesaplanır.

    c) Aşağıdaki formüle göre hesaplanan m değeri 0, 2 mm x md'den büyük olamaz.

    M1=

    ?([ViVi])/n

    n: karşılaştırılan uzunluk sayısı

    2 - Koordinatlarla

    a) Bir yatay yer kontrol noktasına elektronik uzaklık ölçerli alet kurulur, başka bir yatay yer kontrol

    noktasına bakılır.

    b) Paftanın değişik yerlerindeki detay noktalarına bakılır, açı ve uzunluklar ölçülür.

    c) 200 m'yi geçen uzunluklar deniz yüzeyine indirilir ve projeksiyon düzeltmesi getirilir.

    d) Bakılan noktaların koordinatları hesaplanır ve önceki koordinatlarla farkları (Vyi, Vxi) bulunur.

    e) Bu farklarla aşağıdaki formüle göre hesaplanan m değeri, 02 mmxmd'den büyük olamaz.

    m2=

    ?([VyVy]+[VxVy])/2n

    Madde 291 - Yersel ya da fotoğrametrik yöntemle üretilen paftalardaki eşyükseklik eğrilerinin konum

    hatası 0,4 mmx md değerenden fazla olamaz.

    C - Çizim Kontrolu

    Madde 292 - Detayların paftaya doğru konulup konulmadığının kontrolü aşağıdaki şekilde yapılır.

    a) Açı ölçer alet bir yatay yer kontrol noktasına kurulur. Aynı paftada bulunan bir nirengi veya poligona

    bakılarak aynı paftadaki görülebilen detay noktalarının doğrultu açıları ölçülür.

    b) Bu doğrultular paftaya çizilir.

    c) Her doğrultunun, ait olduğu detay noktasından geçmesi gereklidir. Aradaki farklar 0,2 mm'den fazla

    olamaz.

    V - Eksikliklerin Tamamlanması ve Yanlışlıkların Düzeltilmesi

    Madde 293 - Her kontrol adımında saptanan eksiklikler tamamlattırılır ve yanlışlıklar, kaynağı

    bulunarak, düzeltilir.

    Madde 294 - Yapılan kontrollarda işin doğruluğu hakkında tereddüt uyanırsa, ilgili maddelerde

    belirtilen miktarlara bakılmaksızın kontrol yaygınlaştırılır.

    Madde 295 - Kontrol işlemine ilişkin ölçü, hesap, inceleme ve yorumlar, düzenlenecek ayrıntılı bir

    rapora bağlanır.

    ONUNCU BÖLÜM: Arşivleme

    1 - Amaç

    Madde 296 - Bu yönetmeliğe göre kurulacak arşivin amacı, ülke düzeyinde Harita Kadastro Bilgi

    Sisteminin oluşturulması hedefine yönelik olarak büyük ölçekli haritalara ait bilgi ve belgelerin gelişen

    teknolojinin olanakları ile bir merkezde depolanması, bu konudaki ihtiyaçlarının karşılanması ve

    mükerrer harita yapımının önlenmesidir.

    II - Yetki ve Sorumluluk

    Madde 297 - Bu yönetmelik kapsamına giren haritalara ilişkin bilgi ve belgeler Tapu ve Kadastro Genel

    Müdürlüğü merkez arşivinde toplanır.

    Madde 298 - Harita yapan ve yaptıran kuruluşlar, haritanın yapımına ilişkin bilgi ve belgeleri uygun

    düzende arşivlemekle yükümlüdürler.

    Bu kuruluşlar, üretilen tüm haritalara ilişkin yer kontrol noktalarına ait belgelerle, tescile konu haritalara

    ait aşağıda belirtilen bilgi ve belgeleri Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne teslim etmekle

    yükümlüdürler.

    Madde 299 - Harita yapan ve yaptıran kuruluşlar yer kontrol noktalarına ait numaraları Tapu ve

    Kadastro Genel Müdürlüğünden alır ve kullanılan numaraları en kısa zamanda bu kuruluşa bildirirler.

    III - Merkez Arşivinde Depolanacak Bilgiler

    A - Yer Kontrol Noktalarına Ait Bilgiler.

    Madde 300 - Yer kontrol noktalarına aşağıdaki bilgiler arşivlenir:

    a) Nirengi ve poligon röper krokileri,

    b) Nirengi ve poligon kanavaları,

    c) Koordinat özet çizgelgeleri,

    B- Sınırlandırma İşlerine Ait Bilgiler

    Madde 301 - Sınırlandırma işlerine ait aşağıdaki belgeler arşivlenir:

    a) Kadastro çalışma alanı sınır krokileri,

    b) Ada bölümleri krokileri,

    c) Sınırlandırma krokileri,

    d) Harita alanı sınır krokileri,

    Madde 302 - Taşınmaz mal ölçülerine ait aşağıdaki belgeler arşivlenir:

    a) Ölçü krokileri,

    b) Sınır köşe noktalarının koordinat özet çizelgeleri.

    c) Yüzölçümü hesap çizelgeleri.

    d) Haritaların aslı niteliğinde kopyaları.

    C - Teslim Süresi

    Madde 303 - Yukarıdaki bilgi ve belgeler, tamamlanmasından sonraki bir ay içinde merkez arşivine

    teslim edilir.

    ONBİRİNCİ BÖLÜM : Diğer Hükümler

    Madde 304 - Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü, bu Yönetmeliğin uygulanmasını kolaylaştırmak, tamamlamak ya da açıklamak amacıyla yönerge çıkarmaya yetkilidir. Bu Yönetmeliğin eki olan şekil, çizelge, örnek ve özel işaretler gelişen teknolojinin gerekleri doğrultusunda Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü tarafından değiştirilebilir veya yeniden düzenlenebilir.

    Madde 305 - Bu Yönetmelikte değişiklik yapılması, yeni maddeler eklenmesi veya çıkartılması, ilgili

    Devlet Bakanı'nın onayı ile verilir.

    Madde 306 - Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesiyle, "1/2500 ve Daha Büyük Ölçekli Harita ve Planların

    Yapımına Ait Teknik Yönetmelik', büyük ölçekli haritaların yapımına ilişkin diğer yönetmelik, genelge

    ve benzerleri yürürlükten kalkar.

    Madde 307 - Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlamış işler ilgili yönetmelik ve

    kurallara göre tamamlanabilir.

    Madde 308 - Eski yönetmelik, şartname ve izahnamelere göre yapılmış olup da bu Yönetmeliğin

    yürürlüğe girmesinden sonra yapılacak işlerde yarar sağlanabilecek tesis, harita, belge ve bilgilerin, bu

    yönetmelik hükümlerine uygun duruma getirilmesi sakıncalı görüldüğünde bu tesis, harita, belge ve bilgiler aynen kullanılabilir.

    Madde 309 - Üçüncü derece yüzey ağı oluşturulmamış, haritası yapılacak alanda ve 5 km çevresinde

    yeteri sayıda 1, 2 ve 3 üncü derece nirengi noktası bulunmayan yerlerde idarenin izni ile mevzi nirengi

    ağı tesis edilebilir veya 50 Hektardan küçük özel amaçlı haritaların yapımında nirengi tesis

    edilmeyebilir.

    Ancak; kuruluşlar bu yönetmelikte belirtilen koordine sistemi ve pafta bölümü uygulamasına

    geçilebilmesi için gerekli önlemi almakla yükümlüdür.

    ONİKİNCİ BÖLÜM : Yürürlük Hükümleri

    Yürürlük

    Madde 310 - Bu yönetmelik yayımı tarihinden yürürlüğe girer.

    Yürütme

    Madde 311 - Yönetmeliği, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu Devlet Bakanı yürütür.

    Mevzuat Kanunlar