506 SAYILI SOSYAL SİGORTALAR KANUNUNUN 2167 SAYILI KANUNLA DEĞİŞTİRİLEN 102. MADDESİNDE BELİRTİLEN, YOL PARALARI İLE ZARURİ MASRAF KARŞILIKLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

    506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2167 Sayılı Kanunla Değiştirilen 102. Maddesinde Belirtilen, Yol Paraları ile Zaruri Masraf Karşılıklarına İlişkin Yönetmelik

    Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı

    Resmi Gazete Tarihi: 11/07/1978

    Resmi Gazete Sayısı: 16343

    Madde 1- Sosyal Sigortalar Kanunu gereğince, sigortalılar ile bunların hak sahibi kimseleri ve

    35. 36. 40. ve 42. maddelerde sözü edilenler:

    a) Muayene ve tedavi

    b) Protez araç ve gereçleri ile ortopedik cihazların sağlanması, takılması, onarılması ve

    yenilenmesi,

    c) Analık,

    d) Sürekli işgöremezlik veya malüllük durumlarının tespiti,

    e) Erken yaşlanma halinin tespiti,

    f) Sağlık durumlarının tespiti,

    g) Raporların Kurumca yeterli görülmemesi üzerine yeniden muayene,

    h) Kontrol muayenesi,

    için ilgili uzmanın bulunmaması veya gerekli teşhis ve tedavi vasıtalarının olmaması gibi önemli bir sebeple, başka bir yere gönderilmeleri gerektiği ve sağlık durumları dolayısıyla, bunlara bir başkasının eşlik etmesinin gerekli bulunduğu Kurum hekim veya sağlık kurulu raporlarında belirtilmek kaydıyla bunlar ve 15 yaşına kadar (15 yaş dahil) çocuklar ile birlikte gidecek kimseler, Sosyal Sigortalar Kurumunun yerel ünitesi tarafından, yurt içinde ilgili uzmanın, teşhis ve tedavi vasıtalarının bulunduğu en yakın yere gönderilirler.

    Haklarında Sosyal Sigortalar Kanununun 109. maddesinde belirtildiği şekilde bir rapor düzenlenmesi gerekenler ve bunların yukarıda belirtilen refakatçileri, Kurumca ilgilinin bulunduğu yere en yakın ve bünyesinde sağlık kurulu mevcut olan Kurum sağlık tesisine gönderilirler.

    Madde 2- Birinci maddede belirtilen hallerde Kurumca, yurt içinde bir yerden başka bir yere gönderilenlerin;

    a) Trenle veya vapurla seyahatlerinde ikinci mevki ücreti,

    b) Tren veya vapur ulaşımı olmayan yerlerde yahut şehir içinde tren veya

    vapur ulaşımı bulunmayan semtler arasında başka vasıtalarla yapılacak seyahatlerde, tarifesine göre harcanan veya rayice göre belgelere dayanan yol paraları,

    c)Tren veya vapur ulaşımı olmakla beraber, ayrıca o yerde otobüs ulaşımı da varsa, otobüs ücreti,

    Ancak, sağlık durumları dolayısıyla tren veya vapurla seyahat etmeleri gereken ve bu husus hekimlerce belgelenen hallerde, lüzum gösterilen vasıta ücreti,

    d)Hem tren, hem de vapur ulaşımı olan yerlerde ise, raporda vasıta veya mevki hakkında açıklık bulunması ve bu hususun Sosyal Sigortalar Kurumunca kabul edilmiş olması hali hariç, Kurumca tayin olunacak tren veya vapur ikinci mevki ücreti,

    Verilir.

    Sağlık durumlarının, tren veya vapurda daha yüksek mevkilerde veyahut başka vasıtalarla seyahat etmelerini gerektirdiği hekim veya sağlık kurulu raporu ile tespit edilenlere, bu husus Sosyal Sigortalar Kurumunca kabul edilmek şartıyla, raporlarda belirtilen vasıta ve mevki ücreti ödenir.

    Biletinin yemeksiz olarak alınması mümkün olmayan bir vasıta ile seyahat halinde, bilet ücretine dahil yemek bedeli de yol masrafı olarak kabul olunur ve Kurumca ödenir.

    İş kazası veya meslek hastalığı vak'alarında, acil ve hayatı tehdit eden hallerde, sigortalıların yukarıdaki esaslar dairesinde başka yere sevkini, Sosyal Sigortalar Kurumu adına işveren yahut tedavi eden hekim yapabilir. Ancak, durumun derhal Sosyal Sigortalar Kurumun yerel ünitesine bildirilmesi şarttır. Aksi taktirde, bu maksatla yapılan masraflar ödenmez.

    Bu gibi hallerde, refakat edecek kimse için, Sosyal Sigortalar Kurumunun izni beklenmez.

    Madde 3- Birinci maddede belirtilen kimselerden, sağlık durumları dolayısıyla yalnız başına seyahat etmeleri mümkün görülmeyen ve kendilerine başka birinin eşlik etmesinin tıbben gerekli bulunduğu, hekim veya sağlık kurulu raporu ile tespit edilenlere refakat edecek olanlara da, 2. maddede yazılı esaslara göre, gidiş-dönüş yol paraları verilir.

    Ancak, sözü edilen kimseler, kendilerine bir vasıta tahsis edilmek suretiyle başka bir yere gönderilmiş iseler, eşlik eden kimseye bu seyahat için ayrıca yol parası verilmez.

    Madde 4- (Değişik: RG. 27/05/2005-25827) Birinci maddede belirtilen hallerde, bulundukları yerlerden yurt içinde başka bir yere gönderilenler ile hastalıkları dolayısıyla, Sağlık Bakanlığı sağlık tesisleri yahut Kurum tarafından sözleşme veya protokol yapıldığı bildirilen kamu veya özel sağlık tesisleri ile hekimlerin bulunmadığı yerlerden, muayene ve tedavi için en yakın Sağlık Bakanlığı sağlık tesisine yahut sözleşme veya protokol yapıldığı bildirilen kamu veya özel sağlık tesisleri hekimlerine müracaat edenlerden, hasta oldukları hekim raporu ile saptananlara ve bunlara sıhhi durumları icabı bir başkasının refakat etmesinin gerektiği hekim raporu ile belgelenen hallerde refakat eden kimselere, ayrıca 15 yaşına kadar (15 yaş dahil) çocuklar ile birlikte gideceklere, gidiş-dönüşte, yolda ve gönderildikleri yerlerde sağlık tesisine yatırılıncaya kadar geçecek günler ile ayakta muayene ve tedavi edildikleri günler için, geceyi geçirmek mecburiyetinde olanlara il dahilindeki sevklerde (ilçe-merkez arası) 50, iller arası sevklerde ise 100 gösterge rakamının Devlet Memurları aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktar üzerinden zaruri masraf karşılığı verilir.

    Ancak, gönderildikleri yerde geçerli bir neden olmaksızın sağlık tesislerine geç müracaat ettikleri veya muayene ve tedavi sonunda geldikleri yere derhal geri dönmedikleri sabit olanlara, muayene ve tedaviden evvel veya sonra geçen bu günler için zaruri masraf karşılığı ödenmez.

    Yedi yaşını doldurmamış çocuklara, gidiş-dönüşte, yolda ve gönderildikleri yerde, sağlık tesisine yatırılıncaya kadar geçecek günler ile ayakta muayene ve tedavi edildikleri günler için, geceyi geçirmek mecburiyetinde olanlara, sigortalılara ödenen miktarın yarısı kadar masraf karşılığı verilir.

    Hesaplanan zaruri masraf karşılığı tutarlarının kesirleri hakkında Genel Bütçe Kanununda kesirli işlemler için belirlenen esaslara göre işlem yapılır.

    Madde 5- Eşlik eden kimselere de, zaruri masraflarını karşılamak üzere, gidiş-dönüşte yolda ve dönüş vasıtası beklemek üzere kaldığı yerde veya muayene ve tedavinin ayaktan yapılması ve refakat halinin devamına tıbben lüzum gösterilmesi takdirinde de, refakat müddetince geçen her gün için 4. maddede yazılı miktar üzerinden ödeme yapılır.

    Refakatçılar, refakat halinin sona ermesini müteakip, 2. maddede belirtilen esaslar dairesinde, kalkacak ilk vasıta ile dönmeye zorunludurlar. Dönmeyenlere, gereksiz olarak kaldıkları günler için zaruri masraf karşılığı ödenmez.

    Madde 6- Sürekli işgöremezlik veya malüllük durumlarının, erken yaşlanma halinin veya sağlık durumlarının tespiti yahut kontrol muayenesi için istekleri veya itirazları üzerine, bulundukları yerden başka bir yere Kurumca muayeneye gönderilenlere ve lüzum gösterilmesi halinde bunlarla beraber gidenlere, isteklerinin doğru olduğu anlaşıldığı taktirde, 4. ve 5. maddelerde belirtilen esaslar dairesinde, gidiş-dönüş yol paraları ile zaruri masraf karşılıkları verilir.

    Ancak, muayene ve müşahede için bir sağlık tesisine yatırılması gerekenlere, bu süre için zaruri masraf karşılığı verilmez.

    Madde 7- Birinci maddede belirtilen kimseler ile bunlara eşlik edeceklere, gerekirse yol paralarıyla zaruri masrafarını karşılamak üzere, Kurumca avans verilebilir.

    Madde 8- (Değişik: RG. 27/09/1987-19587) 506 Sayılı Kanunun 12. maddesinin (F) ve aynı Kanunun değişik 32 nci maddesinin (E) fıkrası hükümlerine istinaden, tedavi maksadıyla yurtdışına gönderilecek sigortalılarla, sağlık durumları sebebiyle lüzum görülmesi halinde bunlara refakat edecek olan kimselere, zaruri masraf karşılığı olarak ödenecek meblağ ile yol paralarının miktarı, Sosyal Sigortalar Kurumu Yönetim Kurulunca tespit olunur.

    Madde 9- Yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarında çalışan sigortalılardan işkazası geçiren veya meslek hastalığına tutulan yahut hastalananların yabancı memleketlerde klinikte yatırılarak tedavi ettirilmesi veya cerrahi müdahele yaptırılması halinde, tedavinin sigortalının memlekete dönüşüne kadar ertelenmesinde sıhhi sakınca bulunduğu, oranın resmi sağlık dairelerince veya resmi sağlık müesseselerince verilecek raporla, şayet o yerde resmi sağlık dairesi veya resmi sağlık müessesesi yoksa bu husus yerel konsolosluktan kanıtlanmak şartıyla, durumun tedaviyi yapan sağlık müessesesince düzenlenecek bir raporla, belgelendiği ve araç da, sigortalının kaldığı yerden ayrıldığı taktirde, ülkeye dönüş ve bulundukları ülke dahilinde tedavi ile ilgili olarak harcanan yol paraları ile zaruri masrafları, yukarıdaki esaslar dairesinde Türk parası olarak, belgeleri karşılığında ödenir.

    Madde 10- Bu yönetmelik hükümleri 11.7.1978 tarihinden itibaren geçerlidir.

    Mevzuat Kanunlar